Hola!

Ik ben weer terug in Guatemala voor 4 weken vakantie! De reden dat ik nu terug ben gegaan is omdat ik in April ga starten met een nieuwe baan in Nederland als Veldwerker bij Centrum Maliebaan voor 36 uur per week. En ik weet dat als ik eenmaal aan het werk ben ik niet zo snel meer terug kan gaan voor 4 weken. Vandaar dat ik vrij last minute een ticket heb geboekt en ik nu gewoon in Guatemala, Xela ben.

De vliegreis van bijna 24 uur onderweg (inclusief 5 uur wachten op houston) is gelukkig redelijk snel gegaan voor mijn gevoel. De eerst vlucht naar Houston heb ik heerlijk films gekeken en genoten van het uitzicht, ik zat bij het raam. Zo prachtig om zo boven de wolken te vliegen! Bij het wachten in de rij voor de douane controle bij houston raakte ik aan de praat met 2 nederlandse jonge mannen die opweg waren naar Costa rica om daar een week op een privé eiland te verblijven voor 6000 dolar!! En het eiland stond te koop dus ze dachten erover om het te kopen. Ze vertelde dat ze net terug waren van een maand Tailand en dat ze eind maar gingen rondreizen door Amerika.... Die moesten wel rijk zijn dacht ik.. Bleek dat de één hotel eigenaar was en de ander eigenaar van een reisbureau.. Tja wat een leven heb je dan dacht ik. Ze hadden hun reisje naar het eiland ook een dag van te voren geboekt! Altijd leuk wat voor mensen je tegenkomt op je reis. In het vliegtuig van Houston naar Guatemala zat ik naast een spaans meisje die toevallig ook ging overnachten in hetzelfde hotel in Guatemala city als ik. Dus konden we mooi samen daar naartoe. Fijn in hotel Dos Lunas geslapen waar ik vorig jaar ook twee heb overnacht. De volgende ochtend samen met een amerikaans meisje de bus gepakt naar Xela, ze ging ook die kant op. Dus mooi weer samen met iemand kunnen reizen. Toch wel fijn dat je dan niet helemaal alleen bent.

In Xela stond Saskia op me te wachten. Ze is afgelopen zondagavond aangekomen in Guatemala en toen gelijk met haar vriend Sergio meegegaan voor zijn werk naar een andere plaats. Ze was dus ook pas net in Xela en ze was net voor het eerst in haar nieuwe huisje geweest waar ze samen met Sergio gaat wonen. Ze had voor mij al een bed klaar staan, heel erg fijn. Dus voorlopig kan ik bij hun verbljiven. Het huisje is klein, maar prima. Het is nog helemaal leeg, dus alles moet nog gekocht worden, zeg maar de hele keuken (behalve wasbak) en tafel, stoelen etc. Dus moest ik de eerste paar dagen wel uit eten J.

Vrijdagmiddag gelijk met Saskia meegegaan om wat spulletjes te kopen voor haar huis. Gelijk werden we weer met onze neus op de feiten gedrukt van dit helaas ook zeer criminele land. We stonden op de bus te wachten rond 18.uur toen er een jongentje van misschien hoogstens 10 jaar huilend, snikkend voorbij liep. We vroegen hem wat er was en hij vertelde dat hij zojuist bestolen was van 80 Quetzal (8 euro), veel geld hier! Daar had hij de hele dag op straat voor gewerkt, eten verkocht. Hij vertelde dat als hij thuis zou komen zonder geld zijn ouders hem zouden slaan... Saskia heeft hem 100 Quetzal (10 euro) gegeven. Hij was heel erg blij en ging snel opweg naar huis. Heel verschrikkelijk dat dit soort dingen onderdeel van het dagelijkse leven zijn en dat terwijl het zo'n mooi land is met zulke vriendelijke mensen.. Maarja helaas ook een zeer triest land.

In de avond zijn we gaan eten met Erika. Met haar woonde we vorig jaar samen in het hostel. Heel erg fijn om haar weer te zien. Ze is nu aan het werk als Engelse lerares op een priveschool. Kinderen die nog nooit ‘nee' gehoord hebben en haar de hele dag uittesten. Om 6 uur in de ochtend moet ze vertrekken en om 3 uur is ze weer thuis, daarnaast moet ze thuis en in het weekend heel veel voorbereidingen doen. Ze werkt dus keihard, maar het is niet genoeg om van rond te komen. Dus moet ze nog altijd geld halen van haar spaarrekening. Daarnaast heeft ze een hekel aan haar werk en erkend haar Guatemalteekse vriendje nog steeds niet naar de buitenwereld toe dat Erika zijn vriendin is. Dit is vanwege zijn geloof... Heel lastig en ik vond het moeilijk om te zien dat het Erika niet erg gemakkelijk afgaat in Xela.

Zaterdag ben ik weer met Saskia op pad gegaan om spullen te kopen voor haar huis. Ook hebben we sleutels bij laten maken voor mij zodat ik ook zelf het huis in en uit kan. Anders voel ik me toch erg opgesloten als ik niks kan doen zonder Saskia. Ook heb ik een Guatemalteeks simkaartje gekocht voor mijn telefoon (2,50 euro) zodat ik Saskia en Erika kan bellen en zij mij. Zo voel me ook vrijer om zelf op pad te gaan. Zaterdagavond weer gaan eten met Erika, haar vriend Meme en nog een vriend van hem. Even mijn gezicht laten zien in La Rumba, waar ik altijd ging dansen. Daar werd ik zeer welkom begroet door iedereen die ik nog ken van vorig jaar. Heel erg fijn dat het zo'n warm welkom is.

Vanochtend (zondag) ben ik naar Caras Alegras gegaan, waar ik vorig jaar mijn onderzoek deed. Afgelopen maandagnacht is Marcel (nederlandse man van 40 jaar) één van de oprichters van Caras Alegras overleden aan kanker. Hij heeft 5 jaar lang met heel zijn hart keihard gewerkt voor Caras Alegras, maar helaas bleek vorig jaar dat de kanker die hij al eerder heeft gehad terug was gekomen. Hij ging naar Nederland voor behandeling, maar het sloeg niet aan. Na een kort ziektebed in Nederland overleed hij. Gister was de begravenis in Nederland en vandaag dus een herdenking bij Caras Alegras. Het was erg fijn daar te zijn en om op die plek samen met alle kinderen, ouders en medewerkers afscheid te nemen van Marcel. Het was een prachtige dienst met veel mooie woorden over Marcel . Er was een mooi altaar gemaakt met een grote foto van Marcel en daaromheen kon iedereen een kaars aansteken. Aan het einde van de dienst kregen alle kinderen een ballon waar ze een briefje met een tekst aan hingen en die gingen allemaal tegelijk de lucht in. Echt een prachtig gezicht.. Heel fijn, maar ook erg vedrietig was deze ochtend.

Elke eerste zondag van de maand is er markt in het park met alle mooie tassen, sjalen etc. Daar ben ik vanmiddag even gaan kijken en ik kon het natuurlijk niet laten gelijk wat te kopen. Als iemand wensen heeft voor zijn o f haar verjaardag binnenkort dan kan ik wat moois meenemen. Laat het mij dan even weten.

Zo dit eerste verhaal is erg lang geworden, ik weet niet of ik het steeds zo lang ga maken, haha. Ik heb verder nog geen plannen voor aankomende, behalve dan salsa dansen op woensdag. Dat is hier de salsa avond. Ik heb wel al mensen ontmoet die ook willen reizen, dus dat komt waarschijnlijk wel goed. Verder geniet ik van de zon, van de stad, van de mensen en hoef ik helemaal niks. Heerlijk! Het voelt zo vertrouwt om weer terug te zijn, alsof ik hier vorige week nog was. Terwijl het toch alweer 8 maanden geleden is.

Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat!

Tot het volgende verhaal!

Veel liefs Paula