Lieve vrienden en familie,

Nog maar 2 nachten ben ik in Xela, een stad waar ik van ben gaan houden, waar ik me thuis voel, waar ik in 4 maanden tijd een heel fijn leventje heb opgebouwd. En nu moet ik hier afscheid van gaan nemen. Iets wat me toch behoorlijk zwaar valt.. Het idee dat ik al deze lieve mensen om me heen misschien wel nooit meer zie, of in iedergeval voor een langere tijd niet meer zal zien, want ik ben zeker van planin de toekomstals het mogelijk is terug te gaan voor een lange vakantie.. Wat ga ik Guatemala missen...

Voordat ik verder ga over alle mooie dingen van Guatemala zal ik voor de laatste keer een update geven van de afgelopen week.

Zoals jullie allemaal wel op het nieuws hebben gezien was er een hoop een aan de hand in Guatemala. Vorige week woensdag ongeveerbegon het met regenen en hield het voor 3/4 dagen ook niet meer op met regenen. Dit zorgde voor veel narigheid in Guatemala. Hier is Xela waren er twee wijken die volledig onder water stonden, mensen die hun huizen uit moesten vluchten via hun daken. De straten als rivieren waar vrijwilligers en brandweerlieden in bootjes door heen voerden om mensen uit hun huizen te halen. Het gevolg van deze ramp was dat veel gezinnen zonder huizen, eten en kleding zaten. Daarom besloten Saskia en Sergio kleding, schoenen, sokken etc. in te zamelen voor deze gezinnen. Ik heb hun een handje geholpen en zelf een deel van mijn kleding geschonken. Zondag toen de regen op gehouden was zat er een gezin op de stoep bij ons in de straat en Saskia en Sergio besloten hun binnen te halen een deel van de kleding en spullen te schenken. Het was triest om deze familie te zien, zo arm, vodden aan hun lijf, kindertjes zonder schoenen, duidelijk dat ze zich al dagen niet hadden gewassen en niet hadden gegeten. Ook deze mensen waren getroffen door de storm en het huis wat ze hadden (wat waarschijnlijk al heel armoedig is) was verwoest. Waar ze sliepen was niet duidelijk, maar dat ze niks hadden wel. Daarom besloten we een groot deel van de spullen aan deze familie te geven...

En dan nog de vulkaanuitbarsting, de vulkaan waar ik twee weken geleden nog op stond.. Heel gek is dat. Door de vulkaanuitbarsting was er veel schade in en rondom de hoofdstad (4 uur van Xela). En waren er ook veel aardschuivingen etc. En dan een paar dagen geleden dat bizarre perfect ronde gapende gat in de hoofdstad waar een heel flatgebouw in verdwenen is. Raar dat zulke dingen zo vlak bij je gebeuren, maar aan de andere kant merk je er ook weinig van en gaat het leven gewoon weer door... De natuur gaat zijn eigen gang en wij kunnen alleen maar toekijken.

Studie:vorige week vrijdagheb ik mijn onderzoeksrapport en mijn product afgerond en ingeleverd. Ik ben nog aan het wachten op een cijfer.. Spannend dus.. Mijn portfolio (persoonlijke ontwikkeling afgelopen jaren en loopbaanplan voor de toekomst) moet ik nog afronden en dat moet vrijdag af zijn. Ga proberen in het vliegveld en op Houston (als ik5 uur moet wachten) dit af te maken. As ik dan terug ben heb ik 24 juni mijn eindpresentatie van mijn onderzoek en 25 juni mijn eindgesprek waarbij ik samen mettwee andere studenten, twee docenten en een werkvelddeskundige mezelf moet 'bewijzen' als maatschappelijk werker aan de hand van drie stellingen. Heel spannend allemaal en het einde is nu echt in zicht! En dan 5 juli diploma uitreiking!!

Omdat het weer zo slecht was afgelopen week ben ik niet meer gaan reizen,wat eerst misschien het plan was. Ik ben in Xela gebleven en ik heb samen met vrienden hier leuke dagjes uit gedaan. Ik merkte ook dat ik eigenijk Xela nog niet eerder wilden verlaten en gewoon tot het einde hier wilde blijven. Woensdag heb een heel leuk dagje met Saksia gehad. We zijn eerst naarde dierentuin gegaan, daarna in de botsauto's en daarna zijn wegaan rolschaatsen in een groot winkelcentrum! Echt heel erg leuk en veel gelachen samen!

Gister ben ik met Erika en haar zusje naar het waterpark Xocomil en het pretpark Xetelul gegaan, wat ook super was! Echt twee prachtige grote parken met de meest moderne atracties en heel schoon allemaal. Heel raar om dat in een land als Guatemala te zien. Het kwam zo Europees over op mij. En het rare was dat wij de enige toeristen waren in dat waterpark, verder alleen maar Guatemalteken. Je merkt dan toch wel dat je anders bent, iedereen kijkt je na alsof jij de atractie bent.. haha. (snap ik ook wel met mijn ontzettend witte huid in vergelijking met hun mooie bruine huid).

Nu dan alweer zaterdag en moet ik toch echt mijn koffer gaan inpakken, laatste souveniers kopen en mijn afscheidsfeestje morgen voorbereiden! Ik ga er morgenavond nog een super avond van maken met een heel leuk feest! En dan maandag aan het begin van de middag vertrek ik naar de hoofdstad om daar mijn laatste nacht in het nederlandse hotel door te brengen en dan dinsdagochtend vlieg ik al rond 6 uur, dus moet ik heel vroeg op. Gek dat ik dinsdagochtend vlieg, maar pas woensdagochtend in Nederland ben (8 uur tijdsverschil).

Sponsorgeld: Het laatste deel van het sponsorgeld heb ik zojuist overgemaakt naar de rekening van Caras Alegres. Al hetsponsorgeld (250 euro) is besteed aan naar mijn idee hele mooie dingen voor Caras Alegres. Het eerste deel (95 euro) is uitgegeven aan schoenen (inverschillende maten en vormen)voor de kinderen van Caras Alegres die ze bijv. krijgen als ze jarig zijn. Vervolgens is 40 euro uitgegeven aan balletschoenen, zodat de meisjes tijdens de balletles nu ook op echte goede schoentjes kunnen oefenen. De overige 115 euro heb ik besloten om uit te geven aan een jaar lang fruit op de dinsdag voor alle kinderen van Caras Alegres (+/-40 kinderen per dag). Ik vind het het een belangrijk gegeven dat ze fruit eten en ik vond het een mooi idee dat we met het sponsorgeld er voor zorgen dat de kinderen aankomend jaar in iedergeval elke dinsdag fruit eten!

Bij deze wil alle sponsoren heeel erg bedanken, jullie hebben een hoop mooie dingen gerealiseerd voor Caras Alegres en daar zijn ze jullie heel erg dankbaar voor!

Dan nu nog even mijn mooiste herinneringen, maar ook de tegenstrijdigheden van Guatemala..

Ik zit achter mijn laptopje op mijn balkon en kijk uit over een prachtige zonnige stad, groene bergen, de vulkaan op de achtergrond en eenhelder blauwe hemel met een paar mooie witte wolken in de lucht en ik kijk terug op 4 geweldige maanden..

Guatemala, een land waarin de mensen genieten van elke dag, waar men leeft van dag tot dag en niet te veel vooruit kijkt naar de toekomst, want die is onvoorspelbaar. En land waar je kan dansen, zingen en plezier kan maken met iedereen. Een land waarin de mensen zo ontzettend warm en liefdevol zijn ondanks dat ze het vaak helemaal niet makkelijk hebben. Een land waarin je oprecht een knuffel krijgt van iemand die je helemaal niet kent (bijv. de huisarts). En land waar je twee zakken groente en fruit kan kopen voor een paar euro op de meest kleurrijke markten die je kan inbeelden. Een land met de mooiste kledendracht die ik ooit gezien heb, zelfgeweven dekens, sjaals en prachtige sieraden.

Guatemala, een land met tegenstrijdigheden. Prachtige bergen met de mooiste kleuren, maar helaas dan wel bergen waarin men het afval stort en verbrand. Een land waar je heel leuk uit kan gaan in de avonden, maar waar je absoluut niet alleen over straat kan, waardoor je nooit de vrijheid hebt om te doen en laten wat je wilt maar altijd afhankelijk bent van anderen of van een taxi. Een land met veel armoede, kinderen die de hele dag spullen verkopen in het park of schoenen poetsen en zelf schoenen dragen met gaten erin. Mannen die dagelijks hun roes uit slapen aan de kant van de straat, waarbij je je regelmatig afvraagt of ze nog leven...

Tja.. een land met grote contrasten, wat ik soms moeilijk vond om te zien. Maar voor mij overheerst hier de positieve kracht van de Guatemalteken, een kracht die er voor gezorgt heeft dat ik heb genoten van elke dag dat ik hier was! Ook ook heb ik helaas veel last gehad van ziekte kwaaltjes, 2x parasieten,darminfecties,aan het begin veel migraine door het hoogteverschil en veel verkoudheden, maar ondanks datheb ik me toch altijd goed gevoelt, mijn positievementale kracht overheerste mijn lichamelijke kwaaltjes.

Ik heb genoten van het uitgaan, van het vele salsa dansen, van de ontzettende lieve vrienden die ik hier gemaakt heb en van alle uitstapjes die ik gemaakt heb!. Jenna, Saskia enErika mijn huisgenoten, alle medewerkers en vrijwilligers bij Caras Alegres: Judith en Dirk, Hanne en Annelore,Ytsje en Rebecca, Els, Eline, Marcel, Ilse, Vincent, Andrea, Annemarie (die mij geweldig begeleidt heeft met mijn onderzoek!). Ik heb met iedereen echt een super tijd gehad en ikhoopjullie ook allemaal terug te zien in Nederland!!

Yo disfrute mucho, mucho in Xela! Me gusta y encanto Guatemala!! Espero que vuelva en el futuro!

Lieve vrienden en familie, ik ben ook heel blij dat ik jullie over een paar dagen terug ga zien! Ik vind het een raar idee om mijn leventje in Nederland weer op te pakken, maar heel fijn om iedereen te zien, te knuffelen en bij te kletsen!!

Adios Guatemala! Hasta pronto!

Besos Paula