Hola mi amigas y mi familia

Wat een ervaring om hier in Guatemala te zijn. Pas vier dagen in Xela en ik heb al zo veel gezien en dat wil ik graag met jullie delen!

Woensdagavond had ik gedacht mee te gaan naar een salsafeestje, maar ik was zo moe van de reis dat ik uiteindelijk om 21.30 uur ging slapen. Donderdagochtend om 08uur had ik mijn eerste taalles. Op de benedenverdieping van het complex waar ik woon zit de taalschool (ons appartement is op de 1^e verdieping), dus dat is heerlijk dichtbij. Ik krijg één op één les van een hele aardige Guatemalteekse vrouw van 08.00 tot 13.00 uur elke ochtend. De eerste ochtend was gelijk erg zwaar omdat ik hoofdpijn had en veel last van de jetlag denk ik. Ondanks dat wist ik nog redelijk wat Spaanse zinnen en woorden te produceren.

In de middag ben ik met Saskia, mijn huisgenoot de stad ingegaan en heeft ze mij rondgeleid langs de winkeltjes en marktjes. Heel mooi om te zien, zoveel mensen aan de kant van de weg die van alles verkopen, maar vooral heel veel groente en fruit en dan zo veel kleuren, prachtig. Vervolgens zijn we naar een grote supermarkt gegaan waar we rij voor rij alles hebben bekeken, dat duurde dus wel even

Alvast wat etenswaren ingeslagen, de meeste dingen zijn hier een stuk goedkoper. Groente en fruit op de markt is helemaal goedkoop, maar wel belangrijk waar je het koopt heb ik begrepen. Maar gelukkig krijg ik hier genoeg tips over waar wat het beste is. Ik heb ook gelijk een telefoon gekocht, een Nokia inclusief kaart en belminuten voor ongeveer 20 euro. Heel goedkoop dus.

Donderdagavond hadden we valentijnsviering van de taalschool. Er worden elke dag activiteiten georganiseerd door de taalschool en zo lang ik nog les heb kan ik dus ook deelnemen aan de activiteiten. In de ochtend hadden we al loodjes getrokken en moesten we voor iemand een cadeautje kopen. Ik had een Guatemalteekse man getrokken, genaamd Sergio die ik niet kende. Tja wat koop je dan. Toevallig kwamen Saskia en ik in een winkel waar de broer van Sergio werkte en die gaf de tip dat alcohol altijd goed is, dus hebben we dat maar gedaan. Zelf kreeg ik ook een cadeau, van de eigenaar van de taalschool. Chocola waar ik chocolademelk mee kan maken en een klein kookboekje met toetjes (in het Spaans natuurlijk, kan ik goed oefenen

) Verder bestond de avond uit het spelen van spellen (erg grappig, zie foto's) en het eten van verschillende hapjes die iedereen had meegebracht. Ik had samen met Saskia een Hollandse stamppot gemaakt met spinazie, want ze hebben hier geen boerenkool of andijvie. En het viel erg goed in de smaak.

Vrijdag begin ik weer vroeg met taalles, wat al een stuk beter ging dan de dag ervoor. In de middag heb ik mijn koffer uitgepakt, had ik eerder nog geen tijd voor gehad en verder een beetje gerelaxt. In de avond was er bachata les bij de taalschool, waar ik ook naartoe ben gegaan (ik kon het natuurlijk al heel goed

Daarna ben ik nog met Saskia mee geweest naar de verjaardag van een Belgisch meisje. Het feest was op een dak van een appartementencomplex met een prachtig uitzicht over de stad.

Vanochtend (zaterdag) ben ik met Saskia en nog een ander Nederlands meisje Eline naar een dorpje geweest genaamd Momestenango. Dit was ook een georganiseerde activiteit vanuit de taalschool. We werden opgehaald door een Guatemalteekse vrouw met een kindje van 9 maanden op haar rug die ons vervolgens met de bus bracht naar haar huis en haar familie waar we een kijkje mochten nemen. De bussen die ze hier gebruiken zijn oude Amerikaanse schoolbussen die ze hier dan helemaal hebben geverfd met prachtige kleuren. De wegen zijn niet geweldige en ze rijden best hard dus het was een hobbelige rit, maar met prachtig uitzicht over de bergen en valleien. Overal stappen mensen in, er zijn geen haltes dus iedereen kan gewoon in en uitstappen waar ze willen. Ook wij stapten ergens in de midle of no were uit en toen bleek daar verscholen in de bossen het huis van de familie te staan (zie foto's). De huisjes die wij kennen uit de middeleeuwen en wat je in Nederland kan bezoeken in museums is hier nog de realiteit. De familie bestaat uit een man en vrouw en 7 kinderen, waarvan de jongste dus 9 maanden en de oudste (die er niet was) 23 jaar. De familie heeft zijn eigen weverij waar we een kijkje mochten nemen en waar ze ons het hele proces van het weven hebben laten zien. Echt heel bijzonder! Zelf mochten we ook proberen een stukje te weven, best lastig en ze doen het echt super snel. De kinderen werken allemaal mee in de weverij en gaan doordeweeks wel een halve dag naar school en werken een halve dag voor hun ouders. In het weekend werken ze het hele weekend mee. Wel triest om te zien dat al die kinderen gewoon meewerken en niet lekker buiten kunnen spelen. Helaas is dat daar de realiteit. Het was heel bijzonder om te gast te zijn bij een typisch Guatelmalteekse familie en we werden ook heel warm ontvangen. Er werd eten voor ons gemaakt en we hebben de typische Guatemalteekse kleding gepast. Zie de foto's!

Ik heb nog een prachtige sjaal gekocht die daar geweven is, ze hadden zulke mooie dingen

.

De zoon van 20 jaar heeft ons daarna nog het dorp laten zien wat ook weer heel indrukwekkend was. Los riscos is een prachtig natuurverschijnsel (zie foto's)

Er komen in dat dorp niet veel toeristen, dus we werden veel aangekeken en jongentjes liepen giechelend achter ons aan. Heel grappig en gek om mee te maken.

Nu net weer terug in het huis, alleen het internet werkt niet dus ik heb alvast het verhaal getypt. Ik hoop dat ik snel internet heb zodat ik het verhaal kan plaatsen en ook de foto's op mijn blog kan zetten!

Morgen ga ik maar eens een planning maken voor alle studieopdrachten die ik hier ga doen. Op dit geniet ik nog van een heerlijk vakantie gevoel.

Hasta pronto!

Un beso Paula

P.s Sorry voor het misschien beetje te lange verhaal, maar vind het moeilijk om het kort te houden..haha.