Buenos dias!

Como estan? Toda bien? Hoe gaat het met jullie, alles goed?

Ik merk dat ik steeds minder vaak iets op mijn blog zet omdat ik ondertussen echt het gevoel heb dat ik hier woon en niet elke dag meer nieuw voor mij is. Gek hoe snel je aan eenandere land, anderestad en andere mensen gewend en vertrouwt raakt. Af en toe heb ik ineens weer het besef dat ik gewoon in Guatemala zit, al weer ruim 2 maanden en dan vind ik het soms zo raar dat ik al zo gemakkelijk over straat ga en gewoon mijn dagelijkse dingentjes doe. Daarom vind ik het ook belangrijk dat ik steeds weer even stil sta bij wat ik hier doe en waar ik me bevind, want het is een geweldige ervaring!

Goed, even een update van de afgelopen 2,5 week zo ongeveer. 2 weken terug was het Semana Santa, de week voor pasen. Een week die hier in Guatemala heel belangrijk is voor de Katholieken. Elke dag waren er wel proccessies te zien op straat rondom het park. Lange optochten met mensen en kinderenin speciale kleding die dan allerlei groten beelden meedragen. Beelden van Jezus aan het kruis en nog veel meer heiligen. En dan muziek erbij, heel veel trommels, maar dan constant hetzelfde nog al onheilspellende, tragische geluid. Het is zijn ook geen dagen van plezier, maar dagen waarbij mensen het leiden van Jezus na willen bootsen. Zoals ik het dan begrepen heb. Zoals jullie weten gaat mijn kennis over het christendom niet erg ver... Maar in iedergeval interessant en bijzonderom te zien hoe veel mensen daar waarde aan hechten en hoeveel ze er ook voor over hebben en voor opofferen.

De Semana Santa betekent ook dat mensen niet werken en dat alle winkels dicht zijn. Ik had dus ook niet de mogelijkheid om naar Caras Alegres te gaan en interviews af te nemen. Maar ik kon de tijd opzich goed gebruiken om thuis dingen uit te werken. En verder veel leuke dingen te doen met alle vrijwilligers (aangezien iedereen vrij was). DusBBQ op het dakteras, lekkere etentjes, lekker uitgaan, veel dansen etc. Lekker genieten dus!

De week daarna (vorige week dus) ben ik veel bij Caras Alegres geweest voor het afnemen van mijn laatste interviews. Ik heb nog 4 tieners geinterviewd, 1 medewerker en 3 moeders. Vooral het interviewen van de moeders van heel bijzonder. Ik ging namelijk met Annemarie (de Nederlandse die mij nu begeleidt) bij deze moeders op huis bezoek. Deze mensen wonen dus in de wijk Las Rosas, wat 1 van de armste wijken is van Xela. De huizen zijn dan ook heel simpel en armoedig. Het eerste huis waar we kwamen bestond uit ongeveer 3 of 4 verdiepingen, waar dan verschillende gezinnen in woonden. Op de begane grond zat een klein winkeltje aan huis, waar de vrouwen bezig waren met maken van tortillas. Daar heb ik ook mijn eerste interview gehouden, staand met mijn camera in mijn hand zodat ik het kon opnemen. En ondertussen was de moeder dan de tortillas aan het maken. Heel bijzonder en ook zo welkom waren we en ik kon eigenlijk alles vragen. Vervolgens gingen we naar boven in het huis en via kleine stenen trappetjes kom je dan op een volgende verdieping met dan weer een open stukje waar 1 van de kinderen zich stond te wassen bij een stenenwasbak. En dannog een paar trappen hoger (waarbij je constant moet oppassen dat je je hoofd niet stoot) kwamen webij een ander klein huisje waar weer een andere familie woonde. De moeder was druk aan het schoonmaken, maar zodra ze ons zag werden we warm ontvangen met een knuffel en een kus en werd gelijk de fles cola uit de koelkast gehaald. (deze twee families hebben het volgens Annemarie best goed in vergelijking met sommige anderen).

Na het tweede interview ben ik nog bij een andere familie op bezoek geweest. Dit was ook duidelijk nog een stuk armen. Aan de buitenkant leek het echt een verschrikkelijk vervallen klein hutje, maar als je dan door de gang binnen kwam bleek daar ineens een binnenplein te zijn waar misschien wel 10 vrouwen aan het werk waren en de kinderen om je heen renden. Vanuit dat binnenplein waren dat een aantal kleine kamertjes waar dan verschillende families in woonden. Ook zat er een hond vast aan het ketting, die zodra wij binnenkwamen op ons afsprong en zijn tanden bloot legde. Deze hond zag er erg gevaarlijk uit en dit bleek hij ook te zijn. Volgenséén van de kinderen, een jongentje van 5 jaar kon de hond ook mensen doden. Hij werd dan ook aan de kant geslagen met een bezem toen wij binnenkwamen. Mensen nemen een hond in huis en maken deze zo vals dat ze in iedergeval voor hun gevoel beschermd zijn tegen de buitenwereld. Ze hebben natuurlijk totaal geen veiligheid en dit is dan de enige manier om hun veiligheid een beetje te waarborgen. Na de schrik van deze enge hond, mocht ik inéén van de kleine kamertjes op het bed zitten om het interview af te nemen metéén van de moeders.

Een hele beleving vond ik deze huisbezoeken, maar absoluut heel leerzaam en belangrijk voor mijn onderzoek. Verder ben ik voor mijn onderzoek ook op een middelbare school langs gegaan om twee jongens die vroeger bij Caras Alegres kwamen, maar nu niet meer omdat ze in de middag naar school moeten te interviewen. De kinderen gaan hier of in de ochtend of in de middag naar school. Niet zoals ons een hele dag. Maar ze krijgen volgensmij wel zoveel huiswerk mee dat ze in de ochtend of in de middag thuis ook nog veel moeten doen. De jongens waren volgensmij erg vereerd dat ze werden uitgekozen voor het interview en het was ook duidelijk dat de andere kinderen erg nieuwsgierig waren wat ik daar kwam doen. Buiten aan een tafeltje in het zonnetje op het schoolplein heb ik de interviews afgenomen.Daarna nog even naar binnen gegluurd bij de theaterles die de kinderen één keer in de week krijgen(vond ik echt leuk om te zien dat ze hier ook theater krijgen!)Ook weer een leuke ervaring om een keer op een middelbare school een kijkje te nemen.

Op dit moment heb ik alle interviews afgenomen en ben ik bezig met het uitwerken ervan. Overtwee weken ongeveer is al mijn deadline voor het inleveren van mijn eerste versie van het onderzoeksrapport, dus het is nog een hoop werk!

Afgelopen zondag ben ik naar Chichicastenango geweest, een stad in Guatemala die bekend staat om zijn grote kleurrijke markt. Het was een super dag en inderdaad een geweldige markt! Ik ben samen met Saskia, mijn huisgenoot en haar moeder en zusje die op bezoek zijn in Guatemala er naartoe geweest. Om 7 uur in de ochtend vertrokken we en om 9 uur waren we daar. Van 9 tot ongeveer 15.30 hebben we over de markten gestruind. Wat een prachtige spullen hebben ze daar, van de mooiste kleden, dekens, kussenslopen,sjaals, sieraden, handwerkjes, linten voor in je haar en noem maar op. Ik heb een hoopmooie dingen gekocht en allemaal voor weinig geld. Het hele spel van de markt is het afdingen, waar jesoms wel een uur mee bezig bent.Zij beginnen hoog, ik begin laag en zo kom je op een gegeven momentop een leuk prijsje. Ook heel vaak is de truck omweg te lopen en vaak komen ze dan achter je aan enkrijg je het toch mee voor een lager prijsje. Ik was voorheen absoluut niet goed in afdingen, maar nu heb ik toch wel redeljk onder de knie gekregen

Wat verder ook bijzonder om te zien was, waren de kerken daar. Het maya geloof en de kerk zijn heel erg samengevoegd. Buiten op de trappen voor de kerk zittende mannen en vrouwen ze zwaaien met blikken met wierook en zijn er allerlei rituelen aan de gang met kaarsen en bloemen. En worden er allerlei goden vereerd, vrouwen die op hun knieen heen en weer schuiven en allerlei gebeden doen. En dan even later gaan ze naar binnen en zitten ze in de kerkbankjes te bidden tussen alle anderen. Ze hebben echt hun eigen geloof gemaakt, een combinatie van het christendom en de mayas.

Volgens heb ik jullie weer helemaal op de hoogte gebracht van de afgelopen weken. Nu ga ik even twee weken heel hard werken en dan komt Jairon al op de 27e! Dan gaan we samen lekker twee weken genieten en vakantie vieren. Ik moet om mijn visum te verlengen ergens te grens over, dus waarschijnlijk gaan we ook een paar dagen naar mexico.Endan ook nog een paar dagen wat plekken in Guatemala bekijken en natuurlijk ook gewoon samen in Xela zijn, zodat ik hem kan laten zien hoe ik hier woon en wat ik allemaal doe!

Ik hoop dat het in Nederland allemaal goed gaat. Voor jullie hetweten ben ik weer terug! De tijd vliegt echt voorbij!

Tot snel, liefs en kus Paula

Vorige week