Hola amigos!

Ik kon het toch niet later om weer even een berichtje te sturen na mijn avontuurlijke afgelopenweekend!

Eerst even een studieupdate: cijfer voor mijn artikel is binnen, een 7,2! Dus daar ben ik erg blij mee! Als ik de andere onderdelen ook met een 7 of hoger haal kan ik afstuderen 'met genoegen'! Klinkt leuk hé!

Afgelopen vrijdag besloot ik om mee te gaan met Ilse, Ingeborg en Eline naar Antigua. Vrijdag middag vetrokken we met de chickenbus naar Antigua. Wat een ervaring. Dan kom je dus die bus in (zijn van die oude amerikaanse schoolbussen) en zit het al helemaal prop vol. Maar volgens de Guatemalteken passen er gemakkelijk 3 personen op 1 bankje. Nou in mijn gevalwas dat dus 1 bil op het bankje en in bil in de lucht. Erg fijn om zo 3,5 uur te zitten. Haha. Maargoed wel echt een ervaring. Ilse die te laat de chickenbus instapte (via de achterkant) waardoor de bus wegreed en ze als een gek achter de bus aan moest rennen met al haar tassen in haar hand. Gelukkig stopte ze wel en kon ze er nog in springen. En wij schreeuwen: NOOO, Espera por favor!! Nee wachten alstublieft! Hahaha. En mijn paraplu die ik boven op zo'n rek had gelegd en die tijdens de busrit naar beneden viel op iemand zijn hoofd... Oeps foutje. En dan alle papiertjes, flesjes, kotszakjes worden gewoon het raam uitgegooid. Is zo dood normaal om alles maar op straat te gooien. De prachtige bergen hier liggen vol met afval. Echt verschrikkelijk..

In Antigua aangekomen hebben we een leuk hostel gevonden, waarvan de bedden helaas niet alles waren. Maarja dat kun je ook niet verwachten van een hostel. Ingeborg die onder mij lag kon precies aanwijzen waar mijn billen lagen, aangezien ze er zowat aan de onder kant uit kwamen. haha.

Zaterdagmiddag zijn we de vulkaan de Pacaya gaan beklimmen. Dit is één van de meest actieve vulkanen in de wereld (als ik het goed onthouden heb). Het is ongeveer een klim van een uur naar boven, redelijk vermoeiend (ik liep dan ook steeds achteraan, haha). Maar na een uur heb je dan een prachtig uitzicht en stromende lava op een paar meter afstand. Zie foto's voor indrukken! Heel bijzonder was dat! Vervolgens gingen we weer naar beneden, maar dan echt door de bossen, jungle heen. Op een gegeven moment werd het donker en moesten we de zaklantaarns aandoen. Weer beneden had ik een heerlijk voldaan en gezond gevoel.

Zaterdagavond uitgeweest en in één van de discotheken kwam ik Allan tegen. Een guatemalteekse jongen die iets van 4 jaar in Nederland, in Utrecht heeft gewoond en die ikken van de salsafeestjes etc. Ik had hem een jaar niet meer gezien, dus het was een leuk weerzien in zijn eigen land en stad.

Zondag lekker door de stad en langs de marktjes gestruind en in de avond lekker gegeten samen met een Israelisch meisje die ook in onshostel zat. Ik was helemaal verbaasd toen ik hoorde dat ook meiden daar als ze 18 zijn het leger in moeten verplicht voor 2 jaar. Dat is ook een reden waarom er altijd over zoveel Israeliers aan het reizen zijn. Nadat dat ze 2 jaar in het leger gezeten hebben willen ze eerst even genieten van hun vrijheid voordat ze gaan studeren.

Het plan was in eerste instantie om zondagmiddag al terug te gaan naar Xela, maar helaas waren er zondag geen bussen meer beschikbaar. (we hadden besloten niet weer met de chickenbus te gaan, maar een shutle te nemen (duurder, maar wel een stuk comfortabeler).

Maandagochtend nam Ingeborg de bus half 5 omdat ze om 8 uur Spaanse les had en dus optijd terug moest zijn. Eline bleef in Antigua want ze ging die avond haar moeder ophalen van het vliegveld. Ilse en ik namen de bus van 8 uur in de ochtend. Toen we 1,5 uur onderweg waren stopte de chauffeur om ons mede te delen dat er blokkades waren op de weg naar Xela. Guatemalteken waren aan het protesteren tegen te hoge elektriciteitsrekeningen. Het gebeurt wel vaker dat er in Guatemala protesten zijn en dan gooien ze gewoon bomen op de weg en wordt er voor gestookt zodat er niemand meer door kan. De politie doet er niks aan. Meestal duurt zo'n protest de hele dag. Aan de ene kant is het natuurlijk goed dat de Guatemalteken voor zichzelf opkomen, maarja ze houden wel heel Guatemala op.

Onze buschauffeur besloot naar Panachajal te gaan (bij het meer van Atitlan) en om daar te wachten tot de protesten over waren. Dus ineens waren Ilse en ik gestrand in Panachajal. Wat opzich een prachtige plek is aan het meer met veel leuke winkeltjes. Alleen het stomme was dat al ons geld op was en we allebei geen pinpas bij ons hadden. We hadden nog een een paar euros te besteden, haha. Dus leuk winkelen en lekker aan het water lunchen zat er niet in, dachten we... Maar toen bleek dat Ingeborg ook gestrand was in panachajal, ze had dan wel de bus van half 5, maar ook die was niet door de protesten heen gekomen. Gelukkig had Ingeborg wel geld, dus konden we onzelf een lekkere fatsoenlijke lunch veroorloven. En lekker aan het water genieten van een heerlijk zonnetje en een prachtig uitzicht.

Bleek dus dat Eline haar moeder niet naar Guatemala kon vliegen die maandag vanwege de gaswolk bij IJsland. Eline besloot dus zonder ons te informeren ook terug te keren naar Xela, maar dan wel met de chickenbus. En ze wist dus niets van de blokkades. Ze kwam dus terecht in de file en ja zodra er auto achter je aansluit kan je geen kant meer op. Ze stond dus de hele dag vast in de hitte en ze had geen eten of drinken meegenomen... Arme Eline. Van 9 uur in de ochtend tot 9 uur in de avond zat ze in de chickenbus. En ja jullie weten nu hoe het is om in een chickenbus te zitten... Niet erg comfortabel..

Wij hadden het dus net wat beter getroffen in Panachajal. Rond 4 uur konden we weer terug, maar toen we al vrij snel de file zagen besloot onze chaffeur om te draaien en ergens in een weg restaurant 2 uurtjes te wachten zodat we zeker wisten dat we niet nog uren in de file stonden. Als het eenmaal donker is stopt zo'n protest meestal wel. En inderdaad toen we om 7 uur weg gingen konden we gewoon aan één stuk doorrijden.

Dat was me een weekendje wel dus..

Ik wilde jullie nog even mee laten genieten van mijn eerste spaanse verspreking. 3 weken geleden toen Jairon hier nog was ging ik Chinees bestellen (ook in Guatemala komen ze Chinees bezorgen met een brommertje)Tegenwoordig ben ik wel redelijk zeker over mijn Spaans dat ik zonder na te denken te telefoon pak en in het Spaans bel. Nadat ik klaar was met hetopnoemen van de gerechten wilde ik weten of er ook rijst bij zat. Het spaanse woord voor rijst is Aroz en ik zei: Es con Nariz o no? Nou mogen jullie in het woordenboek opzoeken wat Nariz betekent en dat weten jullie dus waar ik om gevraagd heb. De man aan de andere kant van de lijn bleef heel sirieus herhalen dat hij mij niet begreep en ik maar zeggen: con Nariz, Nariz! Tot ik op een gegeven moment bedacht dat er toch iets niet klopte aan mijn spaanse woord voor Rijst, daarom vroeg ik het toch maar even aan Erika... En ja ik dus inderdaad een beetje in de verkeerde richting, hahaha. Wat een blunder! (hebben jullie het woord al vertaald?? Succes!

Afgelopen woensdag ben naar een benefit concert geweest voor de straathonden in Xela. Echt een goed initiatief en het was weer een topavond. Met een grote life sasla band en verschillende optredens. En ook nog even de mogenlijk om zelf te dansen, heerlijk!

Aankomend weekend ga ik saai aan de studie, want a. s vrijdag moet alles af zijn! Het komt goed uit dat bijna al mijn vrienden en huisgenoten weg zijn in het weekend, dus heb ik mooi de rust en de tijd om eraan te werken. Nog eventjes en dan zit het er echt op!

Tot heel snel allemaal!

Liefs Paula

P.s alle foto's van de tijd met Jairon staan nu ook op mijn blog. De foto's van Antigua en vulkaan volgen spoedig! Duurt alleen altijd even om het er op te zetten, daarom doe ik vaak een aantal foto's per dag erop plaatsen :)