Strand, Antigua en afscheid nemen van Guatemala
Lieve allemaal,
Mijn reis/vakantie in Guatemala zit er helaas alweer bijna op. Op dit moment ben ik in Antigua en over 2,5 uur vertrek ik met een busje naar het hotel in de hoofdstad om daar vanavond mijn laatste nacht door te brengen in Guatemala. Morgenvroeg om 6.25 uur vertrek ik richting Houston. Donderdag ochtend om 8.20 uur kom ik dan aan op Schiphol. Gek dat er een dag overheen gaat, wat natuurlijk komt door de 7 uur verschil die ik er weer bij krijg.
Voordat ik weg ga schrijf ik nog een laatste keer een verhaal op mijn blog, een update van de afgelopen week. Vorig week heb heb ik mijn laatste dagen in Xela doorgebracht. Het was moeilijk om daar weer weg te gaan, omdat het een stad is die zo als mijn thuis voelt en ik niet weet wanneer ik weer terug zal gaan. Toch was ik wel blij dat ik mijn laatste 5 dagen ergens anders door ging brengen zodat ik nog wat meer van het land kon zien en echt het ultieme vakantie gevoel kon behouden. Nou dat is zeker gelukt aan het strand bij Monterrico, wat is het daar prachtig!! We hadden een hostel gelijk aan het strand met een zwembad gelijk voor de dorm waar we sliepen. Het hotel had een restaurant en een bar waar je heerlijk kon eten en drinken (beste smoothies ooit) en waar zaterdagavond een groot strandfeest was! En voor dit alles betaal je nog geen 4 euro per nacht, inclusief een heerlijk ontbijt. En dan heerlijk in de avond vanuit je bed luisteren naar alleen maar het geluid van de omslaande golven.
In de zee zwemmen ging helaas niet erg gemakkelijk. De stroming was erg sterk, maar een klein stukje de zee in kon geen kwaad zolang ik maar overeind kon blijven staan, haha. Het waren 3 hele gezellige dagen, we waren met een groep van 6 meiden (die allemaal in Casa Latina wonen of hebben gewoond in Xela, het huis waar ik vorig jaar 4 maanden gewoond heb) en met 1 Guatemalteek, de vriend van Erika. Natuurlijk was ik zo eigenwijs om mezelf de tweede dag maar 1 keer in te smeren, omdat ik de dag daarvoor helemaal niet verkleurd was wat resulteerde in het knalrood verbrand lichaam... Ja eigen schuld dus.. de laatste dag dus alleen in de schaduw gezeten.
Maandag om 4 uur hebben we een shuttle genomen naar Antigua waarik nu dus nog steeds ben. Annemarie, vriendin uit Nederland die vorig jaar ook in Guatemala was is ook vanuit Xela naar Antigua gekomen. Ze is namelijk afgelopen week in Xela aangekomen om ook 4 weken vakantie te houden. Ja we wisselen elkaar goed af, haha. Maar het was erg gezellig om nog een avond en dag samen met Annemarie door te brengen in Antigua. Gister heel gezellig in een barretje gezeten en cuba libres gedronken ;) heerlijk! Vandaag lekker door Antigua geslenterd, nog mijn laatste souverniers gekocht en zo zit ik hier in het hostel achter mijn laptopje mijn laatste verhaal te schrijven.
Het was heel erg fijn en zo vertrouwd om terug te zijn in dit prachtige land! Ik weet zeker dat ik als het mogelijk is volgend jaar weer terug ga voor vakantie. Er is ook nog steeds genoeg wat ik niet gezien heb! Maar voor nu ben ik helemaal klaar om te beginnen met mijn nieuwe baan a.s. maandag. Ook daar heb ik erg veel zin in! En ik ben nu goed uitgerust om daar met volle energie aan te starten.
Tot in Nederland allemaal!
Besos y abrazo Paula
Lago de Atitlan
Hallo allemaal!
Hier weer even een verhaal vanuit Guatemala :). Ondertussen ben ik alweer ruim 2,5 week in Guatemala. De tijd vliegt voorbij en ik heb het ontzettend naar mijn zin! Afgelopen week ben ik samen met Lisa, een duits meisje dat ik de week ervoor ontmoet had naar het Meer van Atitlan gegaan. In eerste instantie was het idee om ook nog naar Cemuc Champee te gaan, helemaal ten noorden van Guatemala. Maar omdat we maar 5 dagen hadden, Lisa moest vrijdag weer terug in Xela zijn hadden we besloten alleen bij het meer te blijven. De reis naar Cemuc Champee is namelijk ruim een dag heen en terug en we vonden het zonde zo lang in een busje te zitten in de hitte.
Op maandagmiddag kwamen we aan in San Pedro, een plaatsje aan het meer waar ik vorig jaar ook 2 dagen heb gezeten. Het is een beetje te omschrijven als een soort hippie dorp waar alles en iedereen de hele dag door relaxed is en waar niemand haast heeft. Dat is dan ook te merken in de restaurants, ondanks dat er bijna niemand aan het eten is lukt het hun gemakkelijk om een uur later pas je eten te serveren (ookal zijn dat alleen Nachos met Guacemole). Er zijn overigens heel veel leuke restaurants met heerlijke (veel vegetarische) gerechten. Het enige wat ik iets minder vind dat San Pedro is dat er voornamelijk buitenlanders wonen die de restaurants runnen en daardoor word er bijna overal engels gesproken. Lisa en ik hebben de hele week Spaans gesproken samen omdat haar Engels niet zo goed is en mijn Duits ook niet geweldig is en aangezien we toch in Guatemala zitten Spaans een stuk logischer is. Wel goed voor mijn Spaans om zo de hele week alleen maar in die taal te praten.
We hadden al vrij snel een hotel gevonden in San Pedro wat er van de buitenkant erg mooi uit zag. De kamer was wel oke, alleen de badkamer was ontzettend vies en er kwam geen water uit de kraan..haha. Volgensmij had het hotel al een tijdje geen bezoekers gehad. We besloten toch te blijven, omdat het goedkoop was (nog geen 3 euro per nacht) en het een heel mooi dakterras had met hangmatten
Het eerste wat we in de hotelkamer aantroffen was een ontzettend grote spin!! Wij allebei gillen in eerste instantie. Lisa durfde niet meer in de kamer te blijven, dus ging vanaf de gang toekijken hoe ik met mijn schoen de spin heb gedood.. (slechte vegetarier ben ik hé) maar dat beest was echt te groot om te laten zitten en ik durde hem ook niet op te pakken.. Zie de foto's voor mijn heldhaftige actie, hihi.
Op dinsdag zijn we naar een ander plaatje gegaan Santiago de Atitlan waar we met een bootje naar toe zijn gevaren. Heerlijk om zo op het water te zijn met een prachtig uitzicht van alle omringende bergen en vulkanen. Op de markt waren allerlei mooie spullen te koop, mooie sjalen, tassen, sieraden, kleden etc.
Dinsdagnacht zijn we om 3.30 uur opgestaan om vervolgens om 4 uur met een bus en een gids richting een andere dorpje hogerop in de bergen te gaan (ben de naam vergeten) om vervolgens vanaf daar de berg genaamd ' de neus van India' (zie foto's) te beklimmen. En om de zonsopgang te zien vanaf die berg over het prachtige meer! De klim viel mee, wel behoorlijk stijl, maar ongeveer 500 meter. Dus dat was goed te doen. Wel spannend om zo in het donker eerst met de chickenbus de ontzettende slechte wegen met heel veel enge bochten te begaan. waarbij de bus dan steeds moet stoppen omdat hij anders de afgrond in rijd om dan weer even achteruit te rijden en vervolgens nog een keer de bocht te maken. En dan vervolgens door het pikken donker (ook geen straatverlichting) maar te hopen dat er geen tegenligger aankomt.Ook in het donker een berg beklimmen was een leuke ervaring,met een zaklamp aanen dan maar goed kijken dat je niet ergens over struikelt.En dan boven word je echt beloond met eenprachtig uitzicht over het hele meer! Entoen om 6.15 uur de zon opkwam was het helemaal eenadembenemendgezicht... Zie de fotos om een beeld te krijgen!
Op woensdag hadden we ontdenkt dat een heel leuk restaurant ook een zwembad hadden waar je gratis gebruik van mocht maken. Het zwembad ligt gelijk aan het meer met een aantal palmbomen ervoor.. Echt wat een paradijs was het daar! Dus daar hebben we heerlijk in het zwembad gelegen de hele middag.. Zo'n ultiem vakantie gevoel had ik lang niet meer gehad!
Donderdag zijn we met een speedboot naar een andere plaats gegaan, genaamd Panachajal om daar nog1 nachtje te slapen.Een wat grotere redelijk touristische plaats aan het meer. Het meer was die dag nogal wild dus er waren flinke golven terwijl wij over het water vlogen voor mijn gevoel! Er vloeg dan ook behoorlijk wat water naarbinnen waarbij wij en de andere ingezetene van de bood al snel zeiknat waren! Op een gegeven moment maakte we zo'n grote klap/sprong op het water waarbij er echt zoveel worden in de boot kwam dat de boot stopte en toen wij achterom keken zagen we ineens geen chauffeur meer.. Even schrokken we en dachten we dat hij overboord was gevallen, maar gelukkig was hij het dak op geklommen om een zeil over de boot te spannen. Dat had hij wel wat eerder mogen bedenken..haha. Al onze spullen inclusief wijzelf waren doorweekt, maar het was wel een mooi avontuur!! Aangekomen in Panachajal zijn we dan ook gelijk opzoek gegaan naar een hotel om onzelf zo snel mogelijk om te kleden. Deze keer vonden we een hotel met een wat grotere, schonere kamer en badkamer (en ook voor maar 4 euro per nacht). Daarna zijn we lekker gaan luchen en gaan shoppen! Want in Pana heb je echt de grootste markt met zoveel keuze uit zoveel mooie spullen! Ik heb weer redelijk wat cadeaus voor Nederland ingekocht en moest voor mezelf ook een extra weekendtas kopen omdat ik anders de spullen niet mee kon nemen, haha.
Donderdagavond zijn we naar een cafe gegaan waar een rock en roll band optrad, erg leuk! heerlijk gedansd en genoten van die avond!
De volgende dag zat het er helaas alweer op enzijn we rond 13uur weer met de chickenbus terug gegaan naar Xela. Echt een heerlijk weekje was dat! Terug in Xela merkte ik snel weer de vrijheidsbeperking van deze stad. Bij het meer is het een stuk veiliger en kun je makkelijk met z'n tweeen in de avond over straat. Hier in Xela kun je dat beter niet doen. Ik merk dan dat ik wel zin heb om nog even de stad in te gaan, maar omdat ik dan alleen moet gaan en een taxi moet nemen is de drempel gelijk een stuk hoger. Voor Saskia is het nu gewoon heel anders, die woont hier en gaat niet meer elke avond ergens wat drinken of uit eten. Ik heb natuurlijk vakantie dus ik wil zoveel mogelijk genieten en ik merk dat dat toch wel lastig is als je afhankelijk bent van anderen of van een taxi. Zaterdag ben ik wel gezellig met een groep meiden (waaronder ook 2Nederlanders) die nu inCasa Latina wonen waar ik vorig jaar woonde uit eten gegaan en daarna lekker ergens gaan dansen.
Maar om nog meer van dat vakantiegevoel te krijgen heb ik beslotenom a.s. donderdag met Erika en Meme en waarschijnlijk nog een aantal andere meiden mee te gaan naar het strand bij Monterrico, meer inZuiden van Guatemala, richt El Salvador. Ze gaan met een pickup auto, dus kunnen we meerijden. Ik ben er nooit geweest, maar het blijkt een heel mooi strand te zijn! Ze blijven daar tot maandag en ik ga dan maandag door naar Antigua en blijf daar dan 1 nachtje. De dinsdag ga ik dan naar de hoofdstad om daar mijn laatste nacht weer in Dos Lunas te slapen. De volgende ochtend vlieg ik namelijk weer heel vroeg terug, rond 6,30 uur. En dan zit mijn vakantie er alweer op, maar daar wil ik nu nog even niet aan denken. De aankomende dagen ga ik nog even genieten van Xela, want ik vind het ook wel heel moeilijk om hier weer zo snel weg te gaan en afscheid te moeten nemen van Saskia..
Ik hoop dat met jullie alles goed gaat en dat het weer een beetje beter aan het worden is zodat jullie kunnen genieten van de lente in Nederland!
Veel liefs Paula
Bezoek van oh zulke gezellige beestjes....
Hallo allemaal!
Ik kan natuurlijk niet in Guatemala zijn zonder bezoek te krijgen van de oh zo vriendelijke parasieten, amoebes worden ze ook wel genoemd... Donderdag begon de pijn in mijn buik en gister ben ik toch maar even naar het lab gegaan. En ja hoor twee verschillende amoebes, de mama en de kindjes. Dus gelijk weer even een bezoek gebracht aan mijn favoriete dokter die mij net zoals vorig jaar begroette met een kus en een omhelsing. Ze vertelde dat ze in juni door Europa had gereisd en ook in Nederland was geweest. Ze was helemaal enthousiast over ons land! Maargoed heb nu dus 3 verschillende medicijnen die ik de aankomende 10 dagen nog moet slikken.. Wat een pech weer ,maarja dat hoort er blijkbaar bij. Heb toch echt heel erg goed opgelet op wat ik at en dronk. Maar toch, je weet het hier nooit.
Helaas dus door de parasieten heb ik nog niet zo veel kunnen doen als dat ik had gewild. Afgelopen week ben ik dus vooral in Xela geweest. Maandag was er een jazzconcert van een groep italianen waar ik heen ben geweest. Dinsdag ben ik met Saskia naar de markt geweest waar carneval geviert werd. Dat gebeurt hier dus doormiddel van het gooien van eieren en het gooien van meel naar elkaar. We waren al gewaarschuwd, maar Saskia wilden graag even een paar rieten manden kopen voor haar huisje. Dus we dachten met een omweg wel veilig te zijn... Nou niet dus, overal stonden jongens klaar met een zakjes meel om ons onder te gooien. Aan het begin gingen we nog rennen, maar dat had op een gegeven moment geen zin meer.. Toen maar de rieten manden op ons hoofd gezet zodat we de weg terug naar huis wat meer bescherming hadden.. haha. Wel weer een grappige ervaring.
De andere dagen ben ik lekker uit gaan eten, dansen etc. Heel fijn om zo veel te kunnen dansen met veel goede dansers ook!
Ik heb ook veel in het park gezeten met een boek, heerlijk in het zonnetje. Die Guatemalteken vinden het maar raar dat wij zo van zonnen houden.. Dat snappen ze niet helemaal, haha. Komt omdat ze zelf natuurlijk al een mooie bruine huid hebben. In het park lopen altijd heel veel tieners rond die na school lekker even in het park gaan zitten. Vanwege het carneval waren ze deze week allemaal erg vrolijk en uitgelaten. Ik werd dan ook constant aangesproken door groepjes jongerens (voornamelijk jongens) van een jaar of 16,17,18 die erg geintereseerd waren in wat ik aan het lezen was, waar ik vandaag kwam en wat ik hier deed. Dus elke keer als ik dacht weer verder te kunnen lezen kwam er weer een nieuw groepje jongeren naast me zitten om me vragen te kunnen stellen. Ze gingen proberen uit mijn Nederlandse boek te lezen, erg grappig was dat. Ze willen allemaal wat nederlandse woorden leren. Ook wilde ze met me op de foto, haha. Ik leek wel een beroemdheid! Leuke ervaringen dus ;)
Morgen ga ik een paar dagen reizen met een Duits meisje dat ik heb ontmoet afgelopen week. We gaan eerst richting het meer, Lago de Atitlan en kijken dan wat we vanaf daar kunnen doen. Er zijn daar zo veel mooie dorpjes rondom het meer waar ik vorig jaar nog niet ben geweest. En er is vanalles te doen, kanoen, mooie wandelingen maken, paardrijden etc.. Dus dat komt wel goed. Dus ik ga heerlijk genieten en ben dan waarschijnlijk vrijdag weer terug in Xela. Dan zal ik weer wat schrijven, heb ik wat meer te vertellen denk ik.
Bedankt voor alle lieve reacties en berichtjes!
Tot snel weer! Liefs Paula
Estoy en Guatemala otra vez
Hola!
Ik ben weer terug in Guatemala voor 4 weken vakantie! De reden dat ik nu terug ben gegaan is omdat ik in April ga starten met een nieuwe baan in Nederland als Veldwerker bij Centrum Maliebaan voor 36 uur per week. En ik weet dat als ik eenmaal aan het werk ben ik niet zo snel meer terug kan gaan voor 4 weken. Vandaar dat ik vrij last minute een ticket heb geboekt en ik nu gewoon in Guatemala, Xela ben.
De vliegreis van bijna 24 uur onderweg (inclusief 5 uur wachten op houston) is gelukkig redelijk snel gegaan voor mijn gevoel. De eerst vlucht naar Houston heb ik heerlijk films gekeken en genoten van het uitzicht, ik zat bij het raam. Zo prachtig om zo boven de wolken te vliegen! Bij het wachten in de rij voor de douane controle bij houston raakte ik aan de praat met 2 nederlandse jonge mannen die opweg waren naar Costa rica om daar een week op een privé eiland te verblijven voor 6000 dolar!! En het eiland stond te koop dus ze dachten erover om het te kopen. Ze vertelde dat ze net terug waren van een maand Tailand en dat ze eind maar gingen rondreizen door Amerika.... Die moesten wel rijk zijn dacht ik.. Bleek dat de één hotel eigenaar was en de ander eigenaar van een reisbureau.. Tja wat een leven heb je dan dacht ik. Ze hadden hun reisje naar het eiland ook een dag van te voren geboekt! Altijd leuk wat voor mensen je tegenkomt op je reis. In het vliegtuig van Houston naar Guatemala zat ik naast een spaans meisje die toevallig ook ging overnachten in hetzelfde hotel in Guatemala city als ik. Dus konden we mooi samen daar naartoe. Fijn in hotel Dos Lunas geslapen waar ik vorig jaar ook twee heb overnacht. De volgende ochtend samen met een amerikaans meisje de bus gepakt naar Xela, ze ging ook die kant op. Dus mooi weer samen met iemand kunnen reizen. Toch wel fijn dat je dan niet helemaal alleen bent.
In Xela stond Saskia op me te wachten. Ze is afgelopen zondagavond aangekomen in Guatemala en toen gelijk met haar vriend Sergio meegegaan voor zijn werk naar een andere plaats. Ze was dus ook pas net in Xela en ze was net voor het eerst in haar nieuwe huisje geweest waar ze samen met Sergio gaat wonen. Ze had voor mij al een bed klaar staan, heel erg fijn. Dus voorlopig kan ik bij hun verbljiven. Het huisje is klein, maar prima. Het is nog helemaal leeg, dus alles moet nog gekocht worden, zeg maar de hele keuken (behalve wasbak) en tafel, stoelen etc. Dus moest ik de eerste paar dagen wel uit eten J.
Vrijdagmiddag gelijk met Saskia meegegaan om wat spulletjes te kopen voor haar huis. Gelijk werden we weer met onze neus op de feiten gedrukt van dit helaas ook zeer criminele land. We stonden op de bus te wachten rond 18.uur toen er een jongentje van misschien hoogstens 10 jaar huilend, snikkend voorbij liep. We vroegen hem wat er was en hij vertelde dat hij zojuist bestolen was van 80 Quetzal (8 euro), veel geld hier! Daar had hij de hele dag op straat voor gewerkt, eten verkocht. Hij vertelde dat als hij thuis zou komen zonder geld zijn ouders hem zouden slaan... Saskia heeft hem 100 Quetzal (10 euro) gegeven. Hij was heel erg blij en ging snel opweg naar huis. Heel verschrikkelijk dat dit soort dingen onderdeel van het dagelijkse leven zijn en dat terwijl het zo'n mooi land is met zulke vriendelijke mensen.. Maarja helaas ook een zeer triest land.
In de avond zijn we gaan eten met Erika. Met haar woonde we vorig jaar samen in het hostel. Heel erg fijn om haar weer te zien. Ze is nu aan het werk als Engelse lerares op een priveschool. Kinderen die nog nooit ‘nee' gehoord hebben en haar de hele dag uittesten. Om 6 uur in de ochtend moet ze vertrekken en om 3 uur is ze weer thuis, daarnaast moet ze thuis en in het weekend heel veel voorbereidingen doen. Ze werkt dus keihard, maar het is niet genoeg om van rond te komen. Dus moet ze nog altijd geld halen van haar spaarrekening. Daarnaast heeft ze een hekel aan haar werk en erkend haar Guatemalteekse vriendje nog steeds niet naar de buitenwereld toe dat Erika zijn vriendin is. Dit is vanwege zijn geloof... Heel lastig en ik vond het moeilijk om te zien dat het Erika niet erg gemakkelijk afgaat in Xela.
Zaterdag ben ik weer met Saskia op pad gegaan om spullen te kopen voor haar huis. Ook hebben we sleutels bij laten maken voor mij zodat ik ook zelf het huis in en uit kan. Anders voel ik me toch erg opgesloten als ik niks kan doen zonder Saskia. Ook heb ik een Guatemalteeks simkaartje gekocht voor mijn telefoon (2,50 euro) zodat ik Saskia en Erika kan bellen en zij mij. Zo voel me ook vrijer om zelf op pad te gaan. Zaterdagavond weer gaan eten met Erika, haar vriend Meme en nog een vriend van hem. Even mijn gezicht laten zien in La Rumba, waar ik altijd ging dansen. Daar werd ik zeer welkom begroet door iedereen die ik nog ken van vorig jaar. Heel erg fijn dat het zo'n warm welkom is.
Vanochtend (zondag) ben ik naar Caras Alegras gegaan, waar ik vorig jaar mijn onderzoek deed. Afgelopen maandagnacht is Marcel (nederlandse man van 40 jaar) één van de oprichters van Caras Alegras overleden aan kanker. Hij heeft 5 jaar lang met heel zijn hart keihard gewerkt voor Caras Alegras, maar helaas bleek vorig jaar dat de kanker die hij al eerder heeft gehad terug was gekomen. Hij ging naar Nederland voor behandeling, maar het sloeg niet aan. Na een kort ziektebed in Nederland overleed hij. Gister was de begravenis in Nederland en vandaag dus een herdenking bij Caras Alegras. Het was erg fijn daar te zijn en om op die plek samen met alle kinderen, ouders en medewerkers afscheid te nemen van Marcel. Het was een prachtige dienst met veel mooie woorden over Marcel . Er was een mooi altaar gemaakt met een grote foto van Marcel en daaromheen kon iedereen een kaars aansteken. Aan het einde van de dienst kregen alle kinderen een ballon waar ze een briefje met een tekst aan hingen en die gingen allemaal tegelijk de lucht in. Echt een prachtig gezicht.. Heel fijn, maar ook erg vedrietig was deze ochtend.
Elke eerste zondag van de maand is er markt in het park met alle mooie tassen, sjalen etc. Daar ben ik vanmiddag even gaan kijken en ik kon het natuurlijk niet laten gelijk wat te kopen. Als iemand wensen heeft voor zijn o f haar verjaardag binnenkort dan kan ik wat moois meenemen. Laat het mij dan even weten.
Zo dit eerste verhaal is erg lang geworden, ik weet niet of ik het steeds zo lang ga maken, haha. Ik heb verder nog geen plannen voor aankomende, behalve dan salsa dansen op woensdag. Dat is hier de salsa avond. Ik heb wel al mensen ontmoet die ook willen reizen, dus dat komt waarschijnlijk wel goed. Verder geniet ik van de zon, van de stad, van de mensen en hoef ik helemaal niks. Heerlijk! Het voelt zo vertrouwt om weer terug te zijn, alsof ik hier vorige week nog was. Terwijl het toch alweer 8 maanden geleden is.
Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat!
Tot het volgende verhaal!
Veel liefs Paula
Afscheid nemen van een prachtig en bijzonder land...
Lieve vrienden en familie,
Nog maar 2 nachten ben ik in Xela, een stad waar ik van ben gaan houden, waar ik me thuis voel, waar ik in 4 maanden tijd een heel fijn leventje heb opgebouwd. En nu moet ik hier afscheid van gaan nemen. Iets wat me toch behoorlijk zwaar valt.. Het idee dat ik al deze lieve mensen om me heen misschien wel nooit meer zie, of in iedergeval voor een langere tijd niet meer zal zien, want ik ben zeker van planin de toekomstals het mogelijk is terug te gaan voor een lange vakantie.. Wat ga ik Guatemala missen...
Voordat ik verder ga over alle mooie dingen van Guatemala zal ik voor de laatste keer een update geven van de afgelopen week.
Zoals jullie allemaal wel op het nieuws hebben gezien was er een hoop een aan de hand in Guatemala. Vorige week woensdag ongeveerbegon het met regenen en hield het voor 3/4 dagen ook niet meer op met regenen. Dit zorgde voor veel narigheid in Guatemala. Hier is Xela waren er twee wijken die volledig onder water stonden, mensen die hun huizen uit moesten vluchten via hun daken. De straten als rivieren waar vrijwilligers en brandweerlieden in bootjes door heen voerden om mensen uit hun huizen te halen. Het gevolg van deze ramp was dat veel gezinnen zonder huizen, eten en kleding zaten. Daarom besloten Saskia en Sergio kleding, schoenen, sokken etc. in te zamelen voor deze gezinnen. Ik heb hun een handje geholpen en zelf een deel van mijn kleding geschonken. Zondag toen de regen op gehouden was zat er een gezin op de stoep bij ons in de straat en Saskia en Sergio besloten hun binnen te halen een deel van de kleding en spullen te schenken. Het was triest om deze familie te zien, zo arm, vodden aan hun lijf, kindertjes zonder schoenen, duidelijk dat ze zich al dagen niet hadden gewassen en niet hadden gegeten. Ook deze mensen waren getroffen door de storm en het huis wat ze hadden (wat waarschijnlijk al heel armoedig is) was verwoest. Waar ze sliepen was niet duidelijk, maar dat ze niks hadden wel. Daarom besloten we een groot deel van de spullen aan deze familie te geven...
En dan nog de vulkaanuitbarsting, de vulkaan waar ik twee weken geleden nog op stond.. Heel gek is dat. Door de vulkaanuitbarsting was er veel schade in en rondom de hoofdstad (4 uur van Xela). En waren er ook veel aardschuivingen etc. En dan een paar dagen geleden dat bizarre perfect ronde gapende gat in de hoofdstad waar een heel flatgebouw in verdwenen is. Raar dat zulke dingen zo vlak bij je gebeuren, maar aan de andere kant merk je er ook weinig van en gaat het leven gewoon weer door... De natuur gaat zijn eigen gang en wij kunnen alleen maar toekijken.
Studie:vorige week vrijdagheb ik mijn onderzoeksrapport en mijn product afgerond en ingeleverd. Ik ben nog aan het wachten op een cijfer.. Spannend dus.. Mijn portfolio (persoonlijke ontwikkeling afgelopen jaren en loopbaanplan voor de toekomst) moet ik nog afronden en dat moet vrijdag af zijn. Ga proberen in het vliegveld en op Houston (als ik5 uur moet wachten) dit af te maken. As ik dan terug ben heb ik 24 juni mijn eindpresentatie van mijn onderzoek en 25 juni mijn eindgesprek waarbij ik samen mettwee andere studenten, twee docenten en een werkvelddeskundige mezelf moet 'bewijzen' als maatschappelijk werker aan de hand van drie stellingen. Heel spannend allemaal en het einde is nu echt in zicht! En dan 5 juli diploma uitreiking!!
Omdat het weer zo slecht was afgelopen week ben ik niet meer gaan reizen,wat eerst misschien het plan was. Ik ben in Xela gebleven en ik heb samen met vrienden hier leuke dagjes uit gedaan. Ik merkte ook dat ik eigenijk Xela nog niet eerder wilden verlaten en gewoon tot het einde hier wilde blijven. Woensdag heb een heel leuk dagje met Saksia gehad. We zijn eerst naarde dierentuin gegaan, daarna in de botsauto's en daarna zijn wegaan rolschaatsen in een groot winkelcentrum! Echt heel erg leuk en veel gelachen samen!
Gister ben ik met Erika en haar zusje naar het waterpark Xocomil en het pretpark Xetelul gegaan, wat ook super was! Echt twee prachtige grote parken met de meest moderne atracties en heel schoon allemaal. Heel raar om dat in een land als Guatemala te zien. Het kwam zo Europees over op mij. En het rare was dat wij de enige toeristen waren in dat waterpark, verder alleen maar Guatemalteken. Je merkt dan toch wel dat je anders bent, iedereen kijkt je na alsof jij de atractie bent.. haha. (snap ik ook wel met mijn ontzettend witte huid in vergelijking met hun mooie bruine huid).
Nu dan alweer zaterdag en moet ik toch echt mijn koffer gaan inpakken, laatste souveniers kopen en mijn afscheidsfeestje morgen voorbereiden! Ik ga er morgenavond nog een super avond van maken met een heel leuk feest! En dan maandag aan het begin van de middag vertrek ik naar de hoofdstad om daar mijn laatste nacht in het nederlandse hotel door te brengen en dan dinsdagochtend vlieg ik al rond 6 uur, dus moet ik heel vroeg op. Gek dat ik dinsdagochtend vlieg, maar pas woensdagochtend in Nederland ben (8 uur tijdsverschil).
Sponsorgeld: Het laatste deel van het sponsorgeld heb ik zojuist overgemaakt naar de rekening van Caras Alegres. Al hetsponsorgeld (250 euro) is besteed aan naar mijn idee hele mooie dingen voor Caras Alegres. Het eerste deel (95 euro) is uitgegeven aan schoenen (inverschillende maten en vormen)voor de kinderen van Caras Alegres die ze bijv. krijgen als ze jarig zijn. Vervolgens is 40 euro uitgegeven aan balletschoenen, zodat de meisjes tijdens de balletles nu ook op echte goede schoentjes kunnen oefenen. De overige 115 euro heb ik besloten om uit te geven aan een jaar lang fruit op de dinsdag voor alle kinderen van Caras Alegres (+/-40 kinderen per dag). Ik vind het het een belangrijk gegeven dat ze fruit eten en ik vond het een mooi idee dat we met het sponsorgeld er voor zorgen dat de kinderen aankomend jaar in iedergeval elke dinsdag fruit eten!
Bij deze wil alle sponsoren heeel erg bedanken, jullie hebben een hoop mooie dingen gerealiseerd voor Caras Alegres en daar zijn ze jullie heel erg dankbaar voor!
Dan nu nog even mijn mooiste herinneringen, maar ook de tegenstrijdigheden van Guatemala..
Ik zit achter mijn laptopje op mijn balkon en kijk uit over een prachtige zonnige stad, groene bergen, de vulkaan op de achtergrond en eenhelder blauwe hemel met een paar mooie witte wolken in de lucht en ik kijk terug op 4 geweldige maanden..
Guatemala, een land waarin de mensen genieten van elke dag, waar men leeft van dag tot dag en niet te veel vooruit kijkt naar de toekomst, want die is onvoorspelbaar. En land waar je kan dansen, zingen en plezier kan maken met iedereen. Een land waarin de mensen zo ontzettend warm en liefdevol zijn ondanks dat ze het vaak helemaal niet makkelijk hebben. Een land waarin je oprecht een knuffel krijgt van iemand die je helemaal niet kent (bijv. de huisarts). En land waar je twee zakken groente en fruit kan kopen voor een paar euro op de meest kleurrijke markten die je kan inbeelden. Een land met de mooiste kledendracht die ik ooit gezien heb, zelfgeweven dekens, sjaals en prachtige sieraden.
Guatemala, een land met tegenstrijdigheden. Prachtige bergen met de mooiste kleuren, maar helaas dan wel bergen waarin men het afval stort en verbrand. Een land waar je heel leuk uit kan gaan in de avonden, maar waar je absoluut niet alleen over straat kan, waardoor je nooit de vrijheid hebt om te doen en laten wat je wilt maar altijd afhankelijk bent van anderen of van een taxi. Een land met veel armoede, kinderen die de hele dag spullen verkopen in het park of schoenen poetsen en zelf schoenen dragen met gaten erin. Mannen die dagelijks hun roes uit slapen aan de kant van de straat, waarbij je je regelmatig afvraagt of ze nog leven...
Tja.. een land met grote contrasten, wat ik soms moeilijk vond om te zien. Maar voor mij overheerst hier de positieve kracht van de Guatemalteken, een kracht die er voor gezorgt heeft dat ik heb genoten van elke dag dat ik hier was! Ook ook heb ik helaas veel last gehad van ziekte kwaaltjes, 2x parasieten,darminfecties,aan het begin veel migraine door het hoogteverschil en veel verkoudheden, maar ondanks datheb ik me toch altijd goed gevoelt, mijn positievementale kracht overheerste mijn lichamelijke kwaaltjes.
Ik heb genoten van het uitgaan, van het vele salsa dansen, van de ontzettende lieve vrienden die ik hier gemaakt heb en van alle uitstapjes die ik gemaakt heb!. Jenna, Saskia enErika mijn huisgenoten, alle medewerkers en vrijwilligers bij Caras Alegres: Judith en Dirk, Hanne en Annelore,Ytsje en Rebecca, Els, Eline, Marcel, Ilse, Vincent, Andrea, Annemarie (die mij geweldig begeleidt heeft met mijn onderzoek!). Ik heb met iedereen echt een super tijd gehad en ikhoopjullie ook allemaal terug te zien in Nederland!!
Yo disfrute mucho, mucho in Xela! Me gusta y encanto Guatemala!! Espero que vuelva en el futuro!
Lieve vrienden en familie, ik ben ook heel blij dat ik jullie over een paar dagen terug ga zien! Ik vind het een raar idee om mijn leventje in Nederland weer op te pakken, maar heel fijn om iedereen te zien, te knuffelen en bij te kletsen!!
Adios Guatemala! Hasta pronto!
Besos Paula
Met 1 bil in de chickenbus, stromende lava, doorgezakte hostelbedden en wegblokkades
Hola amigos!
Ik kon het toch niet later om weer even een berichtje te sturen na mijn avontuurlijke afgelopenweekend!
Eerst even een studieupdate: cijfer voor mijn artikel is binnen, een 7,2! Dus daar ben ik erg blij mee! Als ik de andere onderdelen ook met een 7 of hoger haal kan ik afstuderen 'met genoegen'! Klinkt leuk hé!
Afgelopen vrijdag besloot ik om mee te gaan met Ilse, Ingeborg en Eline naar Antigua. Vrijdag middag vetrokken we met de chickenbus naar Antigua. Wat een ervaring. Dan kom je dus die bus in (zijn van die oude amerikaanse schoolbussen) en zit het al helemaal prop vol. Maar volgens de Guatemalteken passen er gemakkelijk 3 personen op 1 bankje. Nou in mijn gevalwas dat dus 1 bil op het bankje en in bil in de lucht. Erg fijn om zo 3,5 uur te zitten. Haha. Maargoed wel echt een ervaring. Ilse die te laat de chickenbus instapte (via de achterkant) waardoor de bus wegreed en ze als een gek achter de bus aan moest rennen met al haar tassen in haar hand. Gelukkig stopte ze wel en kon ze er nog in springen. En wij schreeuwen: NOOO, Espera por favor!! Nee wachten alstublieft! Hahaha. En mijn paraplu die ik boven op zo'n rek had gelegd en die tijdens de busrit naar beneden viel op iemand zijn hoofd... Oeps foutje. En dan alle papiertjes, flesjes, kotszakjes worden gewoon het raam uitgegooid. Is zo dood normaal om alles maar op straat te gooien. De prachtige bergen hier liggen vol met afval. Echt verschrikkelijk..
In Antigua aangekomen hebben we een leuk hostel gevonden, waarvan de bedden helaas niet alles waren. Maarja dat kun je ook niet verwachten van een hostel. Ingeborg die onder mij lag kon precies aanwijzen waar mijn billen lagen, aangezien ze er zowat aan de onder kant uit kwamen. haha.
Zaterdagmiddag zijn we de vulkaan de Pacaya gaan beklimmen. Dit is één van de meest actieve vulkanen in de wereld (als ik het goed onthouden heb). Het is ongeveer een klim van een uur naar boven, redelijk vermoeiend (ik liep dan ook steeds achteraan, haha). Maar na een uur heb je dan een prachtig uitzicht en stromende lava op een paar meter afstand. Zie foto's voor indrukken! Heel bijzonder was dat! Vervolgens gingen we weer naar beneden, maar dan echt door de bossen, jungle heen. Op een gegeven moment werd het donker en moesten we de zaklantaarns aandoen. Weer beneden had ik een heerlijk voldaan en gezond gevoel.
Zaterdagavond uitgeweest en in één van de discotheken kwam ik Allan tegen. Een guatemalteekse jongen die iets van 4 jaar in Nederland, in Utrecht heeft gewoond en die ikken van de salsafeestjes etc. Ik had hem een jaar niet meer gezien, dus het was een leuk weerzien in zijn eigen land en stad.
Zondag lekker door de stad en langs de marktjes gestruind en in de avond lekker gegeten samen met een Israelisch meisje die ook in onshostel zat. Ik was helemaal verbaasd toen ik hoorde dat ook meiden daar als ze 18 zijn het leger in moeten verplicht voor 2 jaar. Dat is ook een reden waarom er altijd over zoveel Israeliers aan het reizen zijn. Nadat dat ze 2 jaar in het leger gezeten hebben willen ze eerst even genieten van hun vrijheid voordat ze gaan studeren.
Het plan was in eerste instantie om zondagmiddag al terug te gaan naar Xela, maar helaas waren er zondag geen bussen meer beschikbaar. (we hadden besloten niet weer met de chickenbus te gaan, maar een shutle te nemen (duurder, maar wel een stuk comfortabeler).
Maandagochtend nam Ingeborg de bus half 5 omdat ze om 8 uur Spaanse les had en dus optijd terug moest zijn. Eline bleef in Antigua want ze ging die avond haar moeder ophalen van het vliegveld. Ilse en ik namen de bus van 8 uur in de ochtend. Toen we 1,5 uur onderweg waren stopte de chauffeur om ons mede te delen dat er blokkades waren op de weg naar Xela. Guatemalteken waren aan het protesteren tegen te hoge elektriciteitsrekeningen. Het gebeurt wel vaker dat er in Guatemala protesten zijn en dan gooien ze gewoon bomen op de weg en wordt er voor gestookt zodat er niemand meer door kan. De politie doet er niks aan. Meestal duurt zo'n protest de hele dag. Aan de ene kant is het natuurlijk goed dat de Guatemalteken voor zichzelf opkomen, maarja ze houden wel heel Guatemala op.
Onze buschauffeur besloot naar Panachajal te gaan (bij het meer van Atitlan) en om daar te wachten tot de protesten over waren. Dus ineens waren Ilse en ik gestrand in Panachajal. Wat opzich een prachtige plek is aan het meer met veel leuke winkeltjes. Alleen het stomme was dat al ons geld op was en we allebei geen pinpas bij ons hadden. We hadden nog een een paar euros te besteden, haha. Dus leuk winkelen en lekker aan het water lunchen zat er niet in, dachten we... Maar toen bleek dat Ingeborg ook gestrand was in panachajal, ze had dan wel de bus van half 5, maar ook die was niet door de protesten heen gekomen. Gelukkig had Ingeborg wel geld, dus konden we onzelf een lekkere fatsoenlijke lunch veroorloven. En lekker aan het water genieten van een heerlijk zonnetje en een prachtig uitzicht.
Bleek dus dat Eline haar moeder niet naar Guatemala kon vliegen die maandag vanwege de gaswolk bij IJsland. Eline besloot dus zonder ons te informeren ook terug te keren naar Xela, maar dan wel met de chickenbus. En ze wist dus niets van de blokkades. Ze kwam dus terecht in de file en ja zodra er auto achter je aansluit kan je geen kant meer op. Ze stond dus de hele dag vast in de hitte en ze had geen eten of drinken meegenomen... Arme Eline. Van 9 uur in de ochtend tot 9 uur in de avond zat ze in de chickenbus. En ja jullie weten nu hoe het is om in een chickenbus te zitten... Niet erg comfortabel..
Wij hadden het dus net wat beter getroffen in Panachajal. Rond 4 uur konden we weer terug, maar toen we al vrij snel de file zagen besloot onze chaffeur om te draaien en ergens in een weg restaurant 2 uurtjes te wachten zodat we zeker wisten dat we niet nog uren in de file stonden. Als het eenmaal donker is stopt zo'n protest meestal wel. En inderdaad toen we om 7 uur weg gingen konden we gewoon aan één stuk doorrijden.
Dat was me een weekendje wel dus..
Ik wilde jullie nog even mee laten genieten van mijn eerste spaanse verspreking. 3 weken geleden toen Jairon hier nog was ging ik Chinees bestellen (ook in Guatemala komen ze Chinees bezorgen met een brommertje)Tegenwoordig ben ik wel redelijk zeker over mijn Spaans dat ik zonder na te denken te telefoon pak en in het Spaans bel. Nadat ik klaar was met hetopnoemen van de gerechten wilde ik weten of er ook rijst bij zat. Het spaanse woord voor rijst is Aroz en ik zei: Es con Nariz o no? Nou mogen jullie in het woordenboek opzoeken wat Nariz betekent en dat weten jullie dus waar ik om gevraagd heb. De man aan de andere kant van de lijn bleef heel sirieus herhalen dat hij mij niet begreep en ik maar zeggen: con Nariz, Nariz! Tot ik op een gegeven moment bedacht dat er toch iets niet klopte aan mijn spaanse woord voor Rijst, daarom vroeg ik het toch maar even aan Erika... En ja ik dus inderdaad een beetje in de verkeerde richting, hahaha. Wat een blunder! (hebben jullie het woord al vertaald?? Succes!
Afgelopen woensdag ben naar een benefit concert geweest voor de straathonden in Xela. Echt een goed initiatief en het was weer een topavond. Met een grote life sasla band en verschillende optredens. En ook nog even de mogenlijk om zelf te dansen, heerlijk!
Aankomend weekend ga ik saai aan de studie, want a. s vrijdag moet alles af zijn! Het komt goed uit dat bijna al mijn vrienden en huisgenoten weg zijn in het weekend, dus heb ik mooi de rust en de tijd om eraan te werken. Nog eventjes en dan zit het er echt op!
Tot heel snel allemaal!
Liefs Paula
P.s alle foto's van de tijd met Jairon staan nu ook op mijn blog. De foto's van Antigua en vulkaan volgen spoedig! Duurt alleen altijd even om het er op te zetten, daarom doe ik vaak een aantal foto's per dag erop plaatsen :)
Jairon, Mexico, studie en nog 4 weken te gaan...
Lieve allemaal!
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve berichtjes, mailtjes etc. op mijn verjaardag! heel fijn dat er zo veel mensen aan mijn denken zelfs als ik onbereikbaar in Mexico zit
Ten tweede wil ik jullie graag op de hoogte brengen van mijn studievoortgang. IK heb afgelopen week mijn concept versies van het onderzoeksrapport (of te wel scriptie) en mijn artikel ingeleverd en daar feedback op gekregen. Ze zijn allebei al voldoende beoordeeld! Wat betekent dat ik in iedergeval al geslaagd ben voor die twee onderdelen. Ik moet alleen nog het'één en ander aanpassen zodat het helemaal compleet is. Dit betekent dus echt al een stuk meer rust, omdat ik weet dat ik gewoon ga afstuderen op 5 juli!
Nu moet ik dus deze twee onderdelen verbeteren, nog een product maken (dat wordt een activiteitenplan met duidelijk alle activiteiten beschreven + doelen) en dan nog een portfolio, met mijn persoonlijke ontwikkeling van de afgelopen jaren tot aan nu. En dan in Nederland mijn eindpresentatie voorbereiden, die is op 25 april en dan moet ik geloof twee stellingen aandragen. En dan ben ik echt klaar! Nu nog maar 4 weken in Guatemala en dan zit het er al weer op! De tijd is zo snel gegaan, heel raar idee dat ik straks weer terug ben in Nederland. Maar voor nu ga ik nog even goed genieten van dit prachtige land.
Oke, even een update van de afgelopen weken. Zoals jullie weten is Jairon hier geweest. Hij is gisterochtend weer terug gevlogen naar Nederland. Het was heel erg fijm om elkaar weer te zien naar 2,5 maand en het was als snel heel vertrouwd. Hij paste prima in mijn leventje en kon al snel ook goed overweg met mijn vrienden hier. Het voelt nu ook zo raar dat hij weer weg is, ik mis gewoon de hele tijd iemand. Gek hoe snel je weer aan iemand om je heen gewend raakt.
Jairon kwam dus twee weken geleden op dinsdagavond aan in de hoofdstad. Daar heeft hij in een hotel geslapen en de volgende dag is hij met de bus naar Xela gekomen. Ik heb hem vervolgens opgehaald van het busstation. De eerste dagen hebben we niet zo veel gedaan, omdat Jairon ook nog erg moe was van zijn vlucht. Op vrijdag hebben we mijn verjaardag gevierd, wat ik al verteld had. Dit was erg gezellig! Zaterdag werd er in Xela in bar Tecun (van Nederlandse eigenaren) Koninginnendag gevierd! Een salsa band (niet erg nederlands), veel oranje kleding, alle nederlanders die zich erverzameld hadden, bitterballen, haring en natuurlijk Nederlandse muziek. Erg leuk om te zien, maar eigenlijk hebben wij voornamelijk boven gezeten met Erika en Meme en lekkere pizza gegeten en gekletst.
Zondag zijn we met een groepje naar de fuentes georginas geweest. Dit zijn natuurlijk warmwater zwavelbronnen waar je in kan zwemmen en heerlijk kan relaxen. Dit hebben we dus ook de hele ochtend gedaan, heerlijk! Echt een paradijsje was dat! De weg er naartoe is ook prachtig. We gingen eerst met een chickenbus naar het dorpje Zunil. En daar staan dan mensen klaar met een truck om je verder naar boven de bergen in te brengen. Dus al staand achter in de truck ga je steeds verder de bergen in door een klein weggetje en je ziet overal mensen op het land aan het werk en de meest prachtige uitzichten (zie foto's).
Maandag zijn Jairon en ik dus vertrokken naar Mexico. Met een rechtsstreeks busje kwamen we naar 8 uur aan in San Cristobal de las Casas. Een prachtige moderne stad met de mooiste kerken en kleuren en vele terasjes (iets wat je in Xela helemaal niet hebt).
Op dinsdag hebben we lekker de stad ontdekt en taartjes gegeten voor mijn verjaardag! Voor woensdag hadden we een tour geregeld en zouden we naar wattervallen en maya ruines gaan. We zouden om 6.30 uur opgehaald worden. Alleen om 5 uur werd er al op onze deur geklopt door de eigenaar van het hostel dat het busje klaar stond. Wij begrepen er in eerste instantie niets van, het was toch pas 5 uur. Wat bleek in Mexico is het 1 uur later dan in Guatemala...haha. Dat wisten wij dus niet. En het busje bleek al om 6 uur in plaats van half 7 te komen. Dus ja wij als gekken ons aankleden en naar beneden rennen..Gelukkig moest de buschauffeur ook nog andere mensen ophalen, dus had hij dat eerst gedaan. Naar ruim 4 uur in de bus kwamen we aan bij de eerste wattervallen. Prachtig!! Helaas hadden we maar een uur en was dat niet genoeg tijd om helemaal naar boven te klimmen het prachtige uitzicht vanaf het hoogste punt te zien. Gelukkig konden we wel tot halverwege komen en heeft dat ook erg mooie foto's opgeleverd!
De tweede waterval was kleiner en daar hadden we dan ook maar 40 minuten. We besloten dus ook om niet als gekken om die watterval heen te rennen maar leker een zelfgemaakt broodje met avocado en kaas (gesmolten door dewarmte)te eten.
Na deze waterval reden we verder naar de stad Paleque waar de maya ruines te vinden zijn. Hier hadden we ongeveer een kleine 2 uur om rond te lopen. Het is een groot park waarin alle ruines (soms verscholen tussen de bossen) te bezichtigen zijn. Ik vond het heel indrukwekkend om te zien hoe dat jaren geleden gebouwd is. De structuur van de maya tempels hebben naar mijn idee veel weg van de structuur van de Egyptische piramides. (zie foto's voor meer indrukken).
Het was een leuke dag, maar wel erg gehaast omdat je bijna 10 uur in de bus zit en maar 3,5 uur de tijd hebt om al deze prachtige schoonheden te bekijken. Maar absoluut de moeite waard!
Donderdag hebben we weer lekker door de stad gelopen en wat kerkjes bekeken en in de avond nog wat gedronken met Vincent en een vriend van hem. Vincent zat ook in Xela en was aan het rondreizen met een vriend en toevallig waren ze ook in San Cristobal.
Vrijdag vroeg moesten we alweer terug richting Guatemala, weer 8 uur in de bus... Een hoop reizen dus. Maar het waren zeker een paar leuke dagen! Wat ik wel moeilijk vond van de stad Paleque is dat er erg veel straatkinderen zijn. Als je op een terasje zit, of zelfs als je binnen in een restaurant zit komen er steeds kinderen naar je toe (leeftijd vaak net 4 jaar) om beeldjes en knuffeltjes te verkopen. Je ziet dezelfde kleine kinderen 's ochtends vroeg al aan het werk en 's avonds laat om 23.00 lopen ze nog steeds rond. En dan vraag ik me af, waar slapen al deze kinderen....Erg triest..
Zaterdag en zondag hebben Jairon en ik allebei aan school gewerkt. Hij moest leren voor een toets voor volgende week en ik moest mijn onderzoeksrapport en artikel afmaken.
Maandagmiddag is Jairon alweer vetrokken naar de hoofdstad om daar de laatste nacht in het hotel te slapen om vervolgens de volgende ochtend om 5 uur te vertrekken naar het vliegveld.
Nu zit ik dus weer alleen in Xela, wat nog steeds erg gek voelt. Vooral ook omdat er steeds meer mensen weg gaan en ik veel afscheid moet nemen van mensen waar ik een hele fijne en hechte tijd mee heb gehad.
Ik zal ook nog wat foto's plaatsen van een disco bij Caras Alegres van ongeveer 4 weken geleden. Dit was echt een geweldige avond. Voor alle tieners van 14 jaar en ouder was er een disco georganiseerd. Je moet je bedenken dat deze kinderen nog nooit naar een disco zijn geweest omdat ze daar in hun wijk de mogelijkheden niet voor hebben. Ik heb nog nooit zo veel tieners zien stralen. En erg leuk om te zien dat op een gegevent moment iedereen aan het dansen was. En dan vooral jongen-meisje, wat hier veel normaler is. Wat ook heel prettig was is dat er de hele avond politie voor de deur heeft gestaan om de boel in de gaten te houden. Aan het einde van de avond bracht de politie alle kids achter in hun truck ook weer veilig naar huis. Echt een topavond was dat, wat heb ik daar van genoten zeg! (zie foto's)
Volgensmij was dat weer mijn update voor nu! Misschien al wel de ena laatste. Op 9 juni ben ik weer terug!
Ohja op 9 juni moeten we allemaal stemmen en ik wilde jullie even laten weten dat Peggy, mijn zus samen met een aantal vrienden een nummer heeft gemaakt voor de SP over de behouding van de studiefinanciering! En van dit nummer wordt binnenkort op 21 mei eenvideoclip gemaakt!Ze zoekt nog figuranten voor dezevideo. De clip komt op youtube en op de website van de SP en wordt ook gebruikt als promotiemateriaal.
Ik ga zelf ook SP stemmen, want ze hebben echt veel goede punten! Ze hebben bijvoorbeeld een heel goed actieplan geschreven voor dak en thuislozen zorg in Nederland. Een hoop van deze informatie heb ik ook gebruikt in mijn artikel over dak en thuislozen en het project Housing First. (Het is echt een mooi artikel geworden, al zeg ik het zelf)!
Maargoed even promotie dusvan peggy en mij: Stem SP op 9 juni!
Oke lieve mensen tot snel allemaal! Dikke kus en knuffel Paula
Even een kort berichtje!
Hola!
Hoe gaat het met iedereen? Hier even een kort berichtje van mij, omdat ik al een tijd niks van me heb laten horen! Sorry...Mailtjes waar ik nog niet op reageerd heb, een verjaardag die ik vergeten was...Sorry!Maardat komt op dit moment omdat Jairon er is, hij is woendag aangekomen in Xela!!
Ik ben dus dinsdag op mijn verjaardag verder niet echt bereikbaar, eventueel op mijn Guatemalteekse mobiel, maar ik weet ook niet zeker of die werkt in Mexico. Maargoed ik spreek iedereen volgende week gewoon weer via de mail, skype etc! Ik heb mijn verjaardag al gevierd hier afgelopen vrijdag. Het was heel gezellig en het leukste was de Pi?ata. Dit een soort Carnavalspop (in mijn geval koekiemonster) die op wordt gehangen aan een touw en waar ik dan vervolgens met een stok en een blindoek om tegen aan mocht slaan. Koekiemonster was helemaal gevuld met snoep en ik moest net zo lang doorslaan tot al het snoep op de grond was gevallen. Vervolgens rent iedereen op het snoep af om zo veel mogelijk in zijn of haarzakken te verzamelen. Echt een geweldige ervaring! Dat mogen ze van mij in Nederland ook wel invoeren. De Hilarische foto'shiervan volgennog
Voor nu blijft het hier even bij, volgende week meer verhalen over mijn afgelopen weken en mijn tijd met Jairon natuurlijk! Hoop dat het goed gaat met iedereen en dat jullie een leuke koninginnendag hebben gehad! (Hier werd het ook uitgebreidt gevierd, ongelofelijk hoeveel Nederlanders er in Xela zijn! haha).
Tot snel, liefs en kus Paula en Jairon