Semana Santa, Intravistas y Chichicastenango
Buenos dias!
Como estan? Toda bien? Hoe gaat het met jullie, alles goed?
Ik merk dat ik steeds minder vaak iets op mijn blog zet omdat ik ondertussen echt het gevoel heb dat ik hier woon en niet elke dag meer nieuw voor mij is. Gek hoe snel je aan eenandere land, anderestad en andere mensen gewend en vertrouwt raakt. Af en toe heb ik ineens weer het besef dat ik gewoon in Guatemala zit, al weer ruim 2 maanden en dan vind ik het soms zo raar dat ik al zo gemakkelijk over straat ga en gewoon mijn dagelijkse dingentjes doe. Daarom vind ik het ook belangrijk dat ik steeds weer even stil sta bij wat ik hier doe en waar ik me bevind, want het is een geweldige ervaring!
Goed, even een update van de afgelopen 2,5 week zo ongeveer. 2 weken terug was het Semana Santa, de week voor pasen. Een week die hier in Guatemala heel belangrijk is voor de Katholieken. Elke dag waren er wel proccessies te zien op straat rondom het park. Lange optochten met mensen en kinderenin speciale kleding die dan allerlei groten beelden meedragen. Beelden van Jezus aan het kruis en nog veel meer heiligen. En dan muziek erbij, heel veel trommels, maar dan constant hetzelfde nog al onheilspellende, tragische geluid. Het is zijn ook geen dagen van plezier, maar dagen waarbij mensen het leiden van Jezus na willen bootsen. Zoals ik het dan begrepen heb. Zoals jullie weten gaat mijn kennis over het christendom niet erg ver... Maar in iedergeval interessant en bijzonderom te zien hoe veel mensen daar waarde aan hechten en hoeveel ze er ook voor over hebben en voor opofferen.
De Semana Santa betekent ook dat mensen niet werken en dat alle winkels dicht zijn. Ik had dus ook niet de mogelijkheid om naar Caras Alegres te gaan en interviews af te nemen. Maar ik kon de tijd opzich goed gebruiken om thuis dingen uit te werken. En verder veel leuke dingen te doen met alle vrijwilligers (aangezien iedereen vrij was). DusBBQ op het dakteras, lekkere etentjes, lekker uitgaan, veel dansen etc. Lekker genieten dus!
De week daarna (vorige week dus) ben ik veel bij Caras Alegres geweest voor het afnemen van mijn laatste interviews. Ik heb nog 4 tieners geinterviewd, 1 medewerker en 3 moeders. Vooral het interviewen van de moeders van heel bijzonder. Ik ging namelijk met Annemarie (de Nederlandse die mij nu begeleidt) bij deze moeders op huis bezoek. Deze mensen wonen dus in de wijk Las Rosas, wat 1 van de armste wijken is van Xela. De huizen zijn dan ook heel simpel en armoedig. Het eerste huis waar we kwamen bestond uit ongeveer 3 of 4 verdiepingen, waar dan verschillende gezinnen in woonden. Op de begane grond zat een klein winkeltje aan huis, waar de vrouwen bezig waren met maken van tortillas. Daar heb ik ook mijn eerste interview gehouden, staand met mijn camera in mijn hand zodat ik het kon opnemen. En ondertussen was de moeder dan de tortillas aan het maken. Heel bijzonder en ook zo welkom waren we en ik kon eigenlijk alles vragen. Vervolgens gingen we naar boven in het huis en via kleine stenen trappetjes kom je dan op een volgende verdieping met dan weer een open stukje waar 1 van de kinderen zich stond te wassen bij een stenenwasbak. En dannog een paar trappen hoger (waarbij je constant moet oppassen dat je je hoofd niet stoot) kwamen webij een ander klein huisje waar weer een andere familie woonde. De moeder was druk aan het schoonmaken, maar zodra ze ons zag werden we warm ontvangen met een knuffel en een kus en werd gelijk de fles cola uit de koelkast gehaald. (deze twee families hebben het volgens Annemarie best goed in vergelijking met sommige anderen).
Na het tweede interview ben ik nog bij een andere familie op bezoek geweest. Dit was ook duidelijk nog een stuk armen. Aan de buitenkant leek het echt een verschrikkelijk vervallen klein hutje, maar als je dan door de gang binnen kwam bleek daar ineens een binnenplein te zijn waar misschien wel 10 vrouwen aan het werk waren en de kinderen om je heen renden. Vanuit dat binnenplein waren dat een aantal kleine kamertjes waar dan verschillende families in woonden. Ook zat er een hond vast aan het ketting, die zodra wij binnenkwamen op ons afsprong en zijn tanden bloot legde. Deze hond zag er erg gevaarlijk uit en dit bleek hij ook te zijn. Volgenséén van de kinderen, een jongentje van 5 jaar kon de hond ook mensen doden. Hij werd dan ook aan de kant geslagen met een bezem toen wij binnenkwamen. Mensen nemen een hond in huis en maken deze zo vals dat ze in iedergeval voor hun gevoel beschermd zijn tegen de buitenwereld. Ze hebben natuurlijk totaal geen veiligheid en dit is dan de enige manier om hun veiligheid een beetje te waarborgen. Na de schrik van deze enge hond, mocht ik inéén van de kleine kamertjes op het bed zitten om het interview af te nemen metéén van de moeders.
Een hele beleving vond ik deze huisbezoeken, maar absoluut heel leerzaam en belangrijk voor mijn onderzoek. Verder ben ik voor mijn onderzoek ook op een middelbare school langs gegaan om twee jongens die vroeger bij Caras Alegres kwamen, maar nu niet meer omdat ze in de middag naar school moeten te interviewen. De kinderen gaan hier of in de ochtend of in de middag naar school. Niet zoals ons een hele dag. Maar ze krijgen volgensmij wel zoveel huiswerk mee dat ze in de ochtend of in de middag thuis ook nog veel moeten doen. De jongens waren volgensmij erg vereerd dat ze werden uitgekozen voor het interview en het was ook duidelijk dat de andere kinderen erg nieuwsgierig waren wat ik daar kwam doen. Buiten aan een tafeltje in het zonnetje op het schoolplein heb ik de interviews afgenomen.Daarna nog even naar binnen gegluurd bij de theaterles die de kinderen één keer in de week krijgen(vond ik echt leuk om te zien dat ze hier ook theater krijgen!)Ook weer een leuke ervaring om een keer op een middelbare school een kijkje te nemen.
Op dit moment heb ik alle interviews afgenomen en ben ik bezig met het uitwerken ervan. Overtwee weken ongeveer is al mijn deadline voor het inleveren van mijn eerste versie van het onderzoeksrapport, dus het is nog een hoop werk!
Afgelopen zondag ben ik naar Chichicastenango geweest, een stad in Guatemala die bekend staat om zijn grote kleurrijke markt. Het was een super dag en inderdaad een geweldige markt! Ik ben samen met Saskia, mijn huisgenoot en haar moeder en zusje die op bezoek zijn in Guatemala er naartoe geweest. Om 7 uur in de ochtend vertrokken we en om 9 uur waren we daar. Van 9 tot ongeveer 15.30 hebben we over de markten gestruind. Wat een prachtige spullen hebben ze daar, van de mooiste kleden, dekens, kussenslopen,sjaals, sieraden, handwerkjes, linten voor in je haar en noem maar op. Ik heb een hoopmooie dingen gekocht en allemaal voor weinig geld. Het hele spel van de markt is het afdingen, waar jesoms wel een uur mee bezig bent.Zij beginnen hoog, ik begin laag en zo kom je op een gegeven momentop een leuk prijsje. Ook heel vaak is de truck omweg te lopen en vaak komen ze dan achter je aan enkrijg je het toch mee voor een lager prijsje. Ik was voorheen absoluut niet goed in afdingen, maar nu heb ik toch wel redeljk onder de knie gekregen
Wat verder ook bijzonder om te zien was, waren de kerken daar. Het maya geloof en de kerk zijn heel erg samengevoegd. Buiten op de trappen voor de kerk zittende mannen en vrouwen ze zwaaien met blikken met wierook en zijn er allerlei rituelen aan de gang met kaarsen en bloemen. En worden er allerlei goden vereerd, vrouwen die op hun knieen heen en weer schuiven en allerlei gebeden doen. En dan even later gaan ze naar binnen en zitten ze in de kerkbankjes te bidden tussen alle anderen. Ze hebben echt hun eigen geloof gemaakt, een combinatie van het christendom en de mayas.
Volgens heb ik jullie weer helemaal op de hoogte gebracht van de afgelopen weken. Nu ga ik even twee weken heel hard werken en dan komt Jairon al op de 27e! Dan gaan we samen lekker twee weken genieten en vakantie vieren. Ik moet om mijn visum te verlengen ergens te grens over, dus waarschijnlijk gaan we ook een paar dagen naar mexico.Endan ook nog een paar dagen wat plekken in Guatemala bekijken en natuurlijk ook gewoon samen in Xela zijn, zodat ik hem kan laten zien hoe ik hier woon en wat ik allemaal doe!
Ik hoop dat het in Nederland allemaal goed gaat. Voor jullie hetweten ben ik weer terug! De tijd vliegt echt voorbij!
Tot snel, liefs en kus Paula
Vorige week
Caras Alegres
Hallo lieve mensen!
Hoe is het in Nederland? Een hoop verjaardagen die ik ga missen, morgen feest van opa en oma waar ik helaasniet bij kan zijn, dan Marina, Vief, Jairon... Ik probeer alle verjaardagen een beetje bij te houden vanuit Guatemala!
Hier gaat alles nog helemaal prima, behalve dan dat ik een beetje ziek ben, flinke keelpijn, hoesten, ontzettend verkouden..Klein griepje dus. Maar gelukkig heb ik nu het weekend om een beetje uit te rusten. Volgende week is ook wat rustiger, want het is Semana Santa (de week voor pasen) die hier erg groot gevierd wordt met allerlei proccesies en heilige gebeurtenissen. Caras Alegres is dan ook dicht, dus ik kan daar verder niet naartoe om interviews af te nemen. Afgelopen week veel bezig geweest met mijn onderzoek, dus daar zal ik jullie wat meer over vertellen. Ik heb al een aantal verzoeken gekregen om wat meer te vertellen over mijn onderzoek en Caras Alegres. Dus bij deze
Caras Alegres is dus een Stichting, opgericht door twee Nederlanders 5 jaar geleden. Ze bieden verschillende projecten aan families in de achterstands wijk Las Rosas inXela(waar de stichting ook zit). De hoofddoelstelling van de stichting is het bevorderen en verbeteren van het algemeen welzijn en de maatschappelijke positie van deze families, die op de armoedegrens leven en hierdoor in moeilijke leefsituaties verkeren of hebben verkeerd.
De projecten die ze aanbieden zijn in de ochtend een baby en kleuteropvang en in de middag activiteiten voor kinderen tussen de 4 en de 16 jaar. Daarnaast hebben ze in de middag een alfabetische cursus voor mannen en vrouwen. Veel mannen en vrouwen uit deze gezinnen zijn nooit naar school geweest en kunnen dus niet lezen en schrijven. Voor de oudere kinderen is er een studiebeurs vanuit Spanje (gezinnen in Spanje betalen de studie voor gezinnen in Guatemala, Xela). Dankzij deze beurs kunnen veel tieners naar de middelbare school en sommige ook nog naar vervolgonderwijs. Hier voor in de plaats moeten ze vrijwilligerswerk doen bij Caras Alegres. Bijv. helpen bij een activiteit in de middag.
Mijn onderzoek richt zich alleen op de middagactiviteiten en op de doelgroep tienens van 10 t/m 16 jaar. De middagactiviteiten zijn elke middag van maandag t.m vrijdag van 14.00 tot 16.30 uur. Er zijn vrije activiteiten en vaste activiteiten. De vaste activiteiten zijn elke week karate, zwemles en balletles. Verder is elke laatste vrijdag van de maand verjaardagviering waarbij de kinderen die in die maand jarig zijn geweest een cadeau krijgen (bijv. de schoenen die ik gedoneerd heb). Veel kinderen weten helemaal niet wanneer ze jarig zijn en dat het normaal is om je verjaardag te vieren. Verder is er 1x in de maand een workshopweek waarin verschillende workshops worden aangeboden (afhankelijk van de kwaliteiten van de vrijwilligerrs). Caras Alegres heeft voor de middag activiteiten 3 vaste guatemalteekse medewerkers en verder een groep vrijwilligers, wat elke maand verschillend is. Op dit moment zijn er een stuk of 10 vrijwilligers.
Wat ik nu aan het onderzoeken ben is in hoeverre het activiteitenprogramma aansluit bij de doelstelling van Caras Alegres als het gaat om tieners van 10 t/m 16 jaar. Deze doelgroep valt er vaak een beetje buiten en hebben andere behoeften dan kinderen van 4 t/m 10 jaar. Er is op dit moment niet duidelijk wat de doelen zijn van de verschillende activiteiten en op welke doelgroep deze gericht zijn. Ik doe dus eigenlijk een evaluatieonderzoek, maar test daarbij ook de behoeften van de medewerkers en de kinderen voor in de toekomst. Ik onderzoek dit dus door activiteiten te observeren en te zelf te participeren en door interviews af te nemen met de medewerkers, tieners en hopelijk ook nog een aantal ouders. Tot nu toe heb ik 11 tieners geinterviewd en 5 medewerkers. De week na de semana Santa wil ik de laatste interviews houden, want daarna heb ik nog maar 3 weken om alles uit te werken! Eind april moet de eerste versie klaar zijn en ingeleverd worden en dan krijg ik het twee weken later in mei terug met feedback.
Ik vond het erg leuk om afgelopen week wat meer op het project te zijn en de kinderen wat beter te leren kennen. Ook met de interviews merkten ik wel hoe blij de kinderen zijn met eigenlijk alles, met kleine dingen. Ze zijn al heel blij als iets nieuws kunnen leren, als ze gewaardeerd worden en als ze nuttig zijn. Ik denk dat Caras Alegres zeker hun eigenwaarde verhoogt heeft en dat ze ook leren trots te zijn op hun zelf (bijvoorbeeld door het behalen van een zwemdiploma). Of door de oudere jongens mee te laten werken bij het leggen van tegels in het toiletgebouw.
Dat was volgensmij wel even genoeg informatie over mijn afstudeeronderzoek. Daarnaast ben ik ook begonnen met het schrijven van een artikel. één van de onderdelen van het afstuderen. Ik ga het artikel schrijven over de ontwikkelingen in Nederland op het gebied van dak en thuislozen met een dubbele diagnose (verslaving en psychiatrie). Er is een heel interessant project sinds een aantal jaren in Nederland, genaamd Housing First wat in New York al vele successen heeft geboekt. Hierbij krijgt een daklozen eerst een huis, omdat dit een belangrijke basisbehoefte is voordat iemand verder kan werken aan zijn problemen. Als de persoon gewoon de huur betaald en niet voor overlast zorgt kan hij wonen en daarnaast hulp krijgen van maatschappelijk werkers. Dit project interesseert mij en ik heb ook al aardig wat ervaring opgedaan met deze doelgroep, dus vandaar dat ik mijn arikel daar over wil schrijven. Alleen wacht ik nu nog op antwoord van een deskundige (ik heb een aantal collega's en organisaties in Nederland gemaild) voor feedback op mijn schrijfplan. Ik moet dus een deskundige in Nederland vinden die mij wil helpen met het schrijven van het arikel. Heb tot nu toe nog geen reactie gehad... Dus nog even afwachten. Als jullie iemand kennen die expert is op dat gebied, laat het mij weten!
Dat was het weer voor nu. Verder ben ik nog lekker aan het genieten hier! Zie de foto's voor een wat betere indruk van Caras Alegres
Oh en nog een ander leuk nieuwtje! Jairon heeft een ticket geboekt en kom op 27 april aan in Guatemala!! En blijft dan twee weken om op 11 mei weer terug te vliegen! Ik ben dus super blij dat ik hem over een maand al ga zien! En dat we hopelijk samen nog wat kunnen reizen. (in die twee weken moet ik namelijk wachten op feedback op mijn onderzoeksrapport, dus komt goed uit!).
Tot snel weer, liefs Paula
Lago de atitlan y Antigua
Buenos noches amigos,
Como estan? Weer een nieuw verhaal vanuit Guatemala! Afgelopen weekend heb ik een heerlijk lang weekend weg gehad. Zaterdagochtend vertrokken we met een groep van 6 richting lago de Atitlan naar het plaatsje San Pedro. Voor Jenna mijn huisgenoot waren dit haar laatste dagen in Guatemala. Ze is naar 6 maanden in Guatemala afgelopen woensdag weer terug gevlogen naar Amerika. Helaas, want het was echt een super huisgenoot waar ik het heel gezellig mee heb gehad!
Zaterdag vertrokken we dus met de auto van Meme (vriend van huisgenoot Erika) naar San Pedro. Een prachtige reis door de bergen, met ontzettende haarspeldbochten en dan op een gegeven moment het uitzicht over het meer (lago de Atitlan). Het meer wordt omgeven door verschillende bergen en vulkanen, echt prachtig!
Eerst ingecheckt in ons hostel, waar we voor ongeveer 3 euro per nacht konden verblijven. Vervolgens heerlijk geluncht bij een restaurantje aan het water. In een ander stadje bij het meer was zaterdag een festival waar we met z'n allen heen zijn gegaan. Om daar te komen moesten we een boot nemen die dwars over het grote meer vaarde. Het festival was iets kleiner dan wij hadden verwacht, maar heel gezellig met vooral veel blanke hippies. De muziek was niet heel bijzonder moet ik zeggen, maar de sfeer was goed! Toen we aan het einde van de dag weer terug liepen aan de kant van de weg zag ik ineens aan de andere kant van de weg een bekend gezicht. Bleek het Toon te zijn, een jongen die bij mij op de middelbare school zat! Peggy, vief en Assia jullie kennen hem nog wel! Hij was door Guatemala aan het reizen met zijn vriendin en ging ook naar het festival! Heel toevallig om in Guatemala aan de kant van de weg ergens in een klein dorpje iemand uit Nederland tegen te komen! Nederlands zijn trouwens overal in Guatemala te vinden heb ik gemerkt.
Zaterdagavond lekker ergens gegeten in San Pedro (heerlijk eten allemaal en erg vega vriendelijk!). San pedro is echt een beetje een hippie dorp waar je in de kroegen vooral Engels hoort wat toch wel heel anders is dan in Xela waar je in de kroeg niet met Engels aan moet komen. Zondag gingen 4 van ons weer terug en bleven Jenna en ik alleen achter. Er waren wel nog twee andere Amerikaanse vrienden uit Xela waar we zondag mee zijn opgetrokken. Phill en Adoree die samen op de motor naar San Pedro waren gekomen. We besloten met z'n vieren naar een plaatje verderop te gaan waar je volgens Phil heel goed kon zwemmen en van de rotsen af kon duiken. Omdat Adoree ook haar motor rijbewijs heeft besloten we nog een motor te huren om zo met z'n vieren ernaartoe te rijden. Ik ging achterop bij Adoree, alleen verliep onze tocht niet helemaal vlekkeloos. Het begon al vrij snel met het eerste dorpje waar we doorheen reden en waar ineens een kind achter een auto vandaan de straat op rende tegen de motor aan. Het kind lag vervolgens op de grond en wij waren natuurlijk verschrikkelijk geschrokken. Gelukkig mankeerde het kind niks en liep het naar een paar minuten weer vrolijk verder. Met al redelijk wat schrik reden we verder naar het strand/meer. Vervolgens bij het meer op de rotsen gezeten en toegekeken hoe Phill en Adoree van de rotsen af sprongen. Voor mij was het iets te hoog en ik vertrouwde het water ook niet helemaal omdat het ook wordt afgeraden er in te zwemmen vanwege vele bacteriën. Na een uurtje gingen we weer terug naar San Pedro, maar helaas verliep de terug weg weer niet helemaal vlekkeloos. Deze keer begon het met een steile heuvel waar we op reden en omdat we te langzaam reden sloeg de motor af en moesten we van de motor af springen omdat de motor langzaam naar achteren reed. Dat ging gelukkig allemaal goed en dus zijn we ook weer doorgereden. Een paar minuten later kwamen we op een kruising en omdat er een auto aan kwam besloot Adoree de bocht heel ruim te nemen. Helaas gingen we net iets te schuin en was het wegdek ook glad en modderig waardoor we dus onderuit gingen. En ja toen lag ik op de grond met een gat in mijn legging en een bebloede knie en nog wat andere schrammen her en der. Drie keer is scheepsrecht zeggen ze, nou dat was hier dus wel het geval. Ik heb vervolgens met Jenna een Tuk Tuk (zie je hier overal) naar huis genomen en Adoree en Phill zijn alleen verder gegaan op de motor.
Adoree voelde zich de hele dag erg schuldig en bleef me daarom ook de hele tijd knuffelen en heeft s' avonds mijn eten betaald. Achteraf had ik misschien nooit achterop de motor moeten stappen, maar ja dat is achteraf. Gelukkig viel het allemaal mee en mijn linker knie was toch al blauw. In Nederland vlak voordat ik vertrok was ik al met de fiets gevallen op die knie en een aantal weken geleden in Xela glee ik uit op de straat, weer op die knie. Dus voorlopig blijft die nog wel even blauw. Ach ja klunzige Paula hé.
Goed verder met mijn verhaal. Maandagochtend met Jenna met de bus vertrokken richting Antigua, waar we maandagnacht zouden slapen. In een heel gezellig hostel genaamd the black Cat ingecheckt waar ook weer een hoop buitenlanders zaten. Lekker door de stad gelopen en ‘s avonds typisch Guatemalteeks gegeten, heerlijk! Daarna nog wat gaan drinken met een groepje mensen, zo leuk om zo veel mensen uit andere landen te ontmoeten! Ook een jongen die uit Noord Ierland, een plaatste vlak bij Belfast kwam. Dus ik heb weer even kunnen genieten van het geweldige Noord Ierse accent! Dinsdagochtend een heerlijk ontbijt gegeten, alleen voor dat ontbijt zal ik al terug gaan! Vega burritos met allerlei lekkere dingen erin met Guacamole en toast. Misschien meer een lunch of diner gerecht, maar in Guatemala kan dat ook prima in de ochtend. Na het ontbijt hebben we de bus gepakt naar de hoofdstad Guatemala City waar ik van Jenna afscheid moest nemen. Ik heb daar de bus genomen naar Xela terug en Jenna vertrok naar een hotel waar ze haar laatste nacht door ging brengen voordat ze de volgende dag terug zou vliegen.
Dinsdagavond was ik weer terug in Xela en helemaal moe van het reizen. Woensdag had ik gelijk 4 interviews gepland waarvan drie in het Spaans, dus gelijk weer een drukke dag. Het ging allemaal heel goed en ik ben echt heel benieuwd wat voor resultaat uit mijn onderzoek gaat komen. Het is in ieder geval erg interessant om te doen. Gisteravond Saint Patricks day gevierd in de kroeg en vervolgens in de discotheek La Paranda. Salsa dansen ging niet helemaal geweldig met mijn geblesseerde knie, maar het was in ieder geval erg gezellig!
Mijn minor is nu helemaal afgerond, voor het onderzoek over de veiligheid in Xela heb ik een 6,3 gekregen, niet helemaal wat ik had verwacht want ik had er erg veel tijd in gestopt. Maar goed de minor heb ik in ieder geval afgerond. Ik heb nu ook wel echt het gevoel dat het hele afstudeer gebeuren een beetje gaat lopen!
Morgenmiddag heb ik weer Spaanse les en dat ga ik vanaf nu weer elke week oppakken 1 middag in de week. Toch wel prettig om het Spaans nog wat te verbeteren. Al hoewel ik wel merk dat ik nu wel prima een gesprek kan voeren in het Spaans zolang het niet te ingewikkelde gespreksonderwerpen zijn, haha.
Morgenochtend ga ik met Marcel van Caras Alegres schoenen kopen voor de kinderen van Caras Alegres met een deel van het geld wat ik heb opgehaald in Nederland! Dan kunnen we de kinderen weer blij maken met een nieuw paar schoenen, want dat is voor hen erg duur om zelf te kopen. Dus dan weten jullie in Nederland ook waar een gedeelte (ik denk rond de 150 euro) van jullie donaties naar toe gaat!
Dat was het wel weer voor nu, ik hoop dat het met iedereen in Nederland ook goed gaat en dat jullie een beetje genieten van het zonnetje (althans ik hoorde dat in Nederland de zon eindelijk schijnt). Hier vandaag echt een stort bui met onweer, heel apart want dan is normaal nooit rond deze tijd. Maargoed kon ik ook een keer mijn regenjas aantrekken en een beetje het Nederlandse gevoel krijgen J.
Lieve mensen tot snel weer allemaal!
Un beso Paula
P.s. ik dit verhaal nu alvast geschreven (donderdagavond), maar internet werkt niet erg goed, dus ik kan het morgen hopelijk op mijn blog zetten!
de tijd vliegt! alweer 4 weken voorbij!
Hallo lieve allemaal!
Iedereen weer bedankt voor alle leuke berichtjes! Ik ben alweer 4 weken in Guatemala. De tijd gaat echt heel snel, terwijl het leven hier aan de andere kant zo veel relaxter is als in Nederland. Tranquilo (rustig) is dan ook een veelvoorkomend woord van de Guatemalteken
Toch voel ik me soms ondanks de zon en relaxte mensen bestgestrest. Ik moet zo veel voor mijn studie doen en ik weet dan soms niet waar ik moet beginnen. Dus ik maak nu maar een planning voor elke dag, echt van uur op uur. Dan heb ik structuur en kan ik beter werken. Ik lijk soms wel een autist met mijn planningen, haha. Ik ben denk ik beter in planningen maken dan in het daarwerkelijk uitvoeren van het geen wat in mijn planning staat..haha. Nee hoor het gaat best goed, ik heb voor volgende week al drie interviews ingepland met de Guatemalteekse medewerkers van Caras Alegres om hun te bevragen over de activiteiten en de effecten daarvan. Verder ben ik nu bezig met het schrijven van mijn portfolio, waarin ik alle afgelopen jaren studie en leermomenten, leerdoelen, persoonlijke ontwikkeling etc in moet samenvatten. Dus ik ben weer even terug in de tijd en al mijn verslagen van afgelopen jaren aan het terug lezen en het zo goed mogelijk samen te vatten.. Best lastig, maar wel leuk om te zien hoe ik ontwikkeld ben.
Eens even kijken wat ik afgelopen week verder allemaal gedaan heb. Donderdag ben ik uiteten geweest met twee huisgenoten en een vriendin van een huisgenoot die hier op bezoek was voor een week. We hebben bij een heerlijk indiaans restaurant gegeten, waar je voor ongeveer 6 euro een gigantisch bord krijgt met allerlei gerechtjes wat je makkelijk met z'n tweeen kan eten. Dus voor 3 euro heb je een heerlijke maaltijd. Na het eten zijn we naar een bar/restaurant geweest genaamd Ojala (betekent zoiets als ' ik wens' en komt van de arabische invloeden). Maargoed dat ter zijde, het was een leuke bar waar ze live muziek hadden. Een man die eruit zag als Elvis speelde gitaar en zong daarbij Spaanse vooral zeer poetische nummers. Verder werd er veel geinproviseerd, een andere jongen kwam erbij zitten en drumde op de achterkant van een groot watervat en weer een andere jongen stond erbij en klapte het ritme. Heel erg leuk om te zien! Hierna gingen we nog een ander restaurant waar een salsaband net hun laatste nummer zongen en speelde. Ook heel gaaf! Alleen helaas was het dus net afgelopen. De meeste clubs sluiten hier rond 01.00 uur. Hierna nog even doorgegaan en in een hippie bar beland waar veel reggea en ska werd gedraaid! Ook super en Saskia en ik zijn helemaal uit ons dak gegaan op de dansvloer!
Vrijdag hadden we een benefiet avond voor Haiti in de taalschool. We hadden heerlijke guacemole gemaakt en andere hapjes die we verkochten voor Haiti. Ook bood een docent van de taalschool haar manicure kunsten aan voor Haiti. Dus ik had prachtig gelakte nagels aan het einde van de avond. De eigenaar van de taalschool had gevraagd of ik voor de avond een salsa demonstratie wilde geven samen met de dansleraar van de taalschool. Dus dathebben we gedaan, na ongeveer 5 minuten oefenen...Maar gelukkig ging het erg goed! Waarschijnlijk ga ik ook vaker met deze leraar oefenen zodat ik misschien samen met hem les kan geven en mee kan doen aan presentaties etc. Lijkt me echt super, want ik vind het heel leuk om lekker veel te dansen en er nog beter in te worden!
Eigenlijk zou ik afgelopen weekend naar Lago de atitlan gaan, maar helaas ging het niet door omdat Jenna mijn huisgenootje ziek was. Daarom gaan we nu aankomende vrijdag en waarschijnlijk gaan er nog twee andere meiden mee! We gaan dan eerstnaar het meer (naar plaatste San pedro waarschijnlijk) en blijven we daar tot zondag en gaan we dan door naar Antigua om daar nog 2 dagen te blijven. Jenna moet namelijk dinsdag weer in de hoofdstad zijn om terug te vliegen naar Amerika..haar tijd in Guatemala zit er helaas al weer bijna op. Saskia, mijn nederlandse huisgenoot is nu drie weken aan het rondreizen door honduras en El Salvador met een Amerikaanse jongen. Dus op dit moment praat ik alleen nog maar Engels in huis, waardoor ik ook al in het Engels aan het denken ben.. haha. Eigenlijk zouden we Spaans moeten praten, maarja Engels is toch een stuk makkelijker.
Afgelopen zondag hadden we alvast het afscheidsetentje voor Jenna, omdat Saskia maandag op reis ging en Jenna dus niet meer ziet. We hadden allemaal een onderdeel van de maaltijd gemaakt. Echt heerlijk gegeten en heel gezellig! Ik ben echt blij met zulke geweldige huisgnoten! Het klikt echt met alle drie super goed! Alleen wel jammer dan Saskia nu drie weken weg is en Jenna volgende week naar huis gaat...
Elke, ik heb de toverstiften gister aan Caras Alegres gegeven! Ze waren er heel blij mee!! Ik ga ook van de week kijken wat ik met mijn opgehaalde geld van familie en vriendenvoor de organisatie (rond de 200 euro) kan gaan doen. Het lijkt me leuk om er een specifiek onderdeel mee te sponseren. Dus dat ga ik maar eens overleggen, hopen dat ze er iets moois mee kunnen doen!
Nou volgensmij heb ik jullie wel weer bijgepraat, volgende week zal ik wel weer een mooi verhaal hebben als ik terug ben van mijn korte tripje naar het meer en Antigua!
Tot snel allemaal en ik hoop dat jullie in Nederland binnekort ook wat mooier weer krijgen! Iedereen succes met alles daar!
Liefs en kus Paula
Parásitos!
Buenos tardes,
Hoe is het met iedereen in het koude holland? Hier nog steeds heerlijk weer
Jullie zullen je wel afvragen waarom ik parásitos in mijn titel heb staan, nou dat komt omdat ik vandaag naar de dokter ben geweest het het blijkt dat ik parasieten heb, genaamd entamoeba histolytica.Het zijn van die gezelligewormpjes in je darmen, die je hier heel snel kan krijgen door het vervuilde eten en drinken. Saskia mijn huisgenoot had ze ook al2 weken geleden en is er nog steeds niet vanaf, maar zij heeft dan ook twee verschillende plus een infectie. Ik heb er een kuurtje voor gekregen, 3 dagen2 pillen per dag slikken. Hopen dat het dan snel over is! Wat ik wel heel grappig vond is dat ze dedokter dieik had(een vrouw) mij een kus gafbij binnenkomst en bij het weggaan. Datis hier blijkbaar heel normaal. Moet je toch niet aan denken dat je inNederland je huisarts elke keer een kuszult geven, haha.
Een andere spannende ervaring was dat we afgelopen dinsdag ook hier in Guatemala twee kleine aardbevingen hadden. Eerst `s nachts rond 5 uur, waarbij ik me in eerste instantie afvroeg of ik nou droomde dat mijn bed bewoog of dat het echt was. Maar toen ik op de gang kwam en ook mijn twee andere huisgenoten wakker waren wist ik dat het toch wel echt gebeurt was. Het was niet langer dan 15 seconden denkik, maar het bleek wel een 5.2 op de schaal van richter. De volgende ochtend rond 10.00 uur was er weer eentje, alleen duurde die wat langer. Maar erg was het niet. Alleen toen ik zaterdag hoorde van de aardbeving in chili besefde ik toch wel even dat het bij ons ook zo erg had kunnen zijn. Maar daar denk ik maar niet te veel over na. Overal kan natuurlijk iets gebeuren.
Nu even wat leuker nieuws, afgelopen week heb ik veel kunnen werken aan mijn minor onderzoek. Ik heb onderzocht wat het verschil is in ervaring van de veiligheid van de stad Xela tussen buitenlandse vrouwen en Guatemalteekse vrouwen. Daarvoor heb ik 5 buitenlandse vrouwen geinterviewd en vijf Guatemalteekse vrouwen. Vooral de interviews met de Guatemaltkeese vrouwen waren erg bijzonder. Deze vrouwen leven allemaal in behoorlijke armoedige omstandigheden, zijn vaak nog erg jong, hebben veel kinderen en hun man is er vaak vandoor gegaan. Daarnaast waren deze vrouwen allemaal analfabetisch en krijgen ze les in lezen en schrijven bij Caras Alegres. één vrouw die ik interviewde begon al naar een paar minuten heel erg te huilen, helaas kon ik niet helemaal goed begrijpen waarom. Maar volgensmij vertelde ze dat haar man was overleden.. Heel erg triest. En bijna al deze vrouwen voelen zich altijd onveilig op straat, maar ook in hun huis.
Straks ga ik de uitkomsten van het onderzoek uitwerken en ik denk dathet een interessant resultaat zal hebben. Ik vond het in iedergeval erg interessant om te doen.
Morgen ga ik weer bij Caras Alegres meelopen en waarschijnlijk woensdag en vrijdag ook. Zodat ik een beter beeld krijg van de organisatie en daarna echt aan de slag kan met mijn afstudeeronderzoek.
Nog even wat leuke Guatemalteekse ervaringen. Bij de dokter vandaag vroeg een Guatemalteekse vrouw of ze mijn rokje wat ik aanhad kon kopen en hoeveel die koste. Ze wilde het volgensmij voor haar kleinkind hebben! haha. Wat ook erg normaal hier is dat vrouwen hun kind echt overal de borst geven, bij de dokter, op de hoek van de straat, in de overvolle chickenbussen en ga zo maar door. Vandaag zat er ook een vrouw een kind van volgensmij rond de 1,5 jaar a twee jaarnog de borst te geven. Waar iedereen bij zit gaat die borst dan bloot en als het kind zin heeft vliegt die even op de borst van de moeder af. Heel apart gezicht vond ik dat.
Zaterdag ben ik met Saskia naar een groot overdekt winkelcentrum geweest. Het is te ver om te lopen dus namen we een mini chickenbus. Nou daar proppen dus echt zoveel mensen in. En wij lange nederlanders moesten ons echt dubbelvouwen om erin te passen. En jongentjes van een jaar of 10 werken in die busjes en staan dan in de deuropening om steeds mensen in en uit te laten. Ik vind het wel triest dat zulke jonge kinderen al de hele dag op zo`n busje werken. Ik hoorde ook dat een jongen van 15 jaar bij Caras Alegres pas in groep 6 zit omdat hij eerst een aantal jaren op zo`n busje heeft gewerkt. Een hoop trieste gebeurtenissen en armoede dus.. maar aan de andere kant zijn de mensen zo vriendelijk en zo open. Vorige week zat ik ook even alleen in het park en toen kwam er een hele familie bij me zitten, ze begonnen van alles te vragen over Nederland en wat ik hier deed. Ik kreeg fruit en snoep aangeboden en at gezellig met hun mee. Ik voelde me erg op mijn gemak ook al kon ik niet hele uitgebreide gesprekken voeren in het Spaans. Ze vinden het al heel erg leuk als je het probeert in het Spaans.
Volgensmij waren dat wel weer alle updates. Waarschijnlijk ga ik aankomend weekend met Jenna, mijn huisgenoot naar het meer van Atitlan. Het blijkt prachtig te zijn! En misschien het weekend erop naar Antigua, een hele toeristische stad met veel uitgaansmogelijkheden. Ik probeer nu gewoon door de week heel hard te werken zodat ik in het weekend leuke uitstapjes kan doen!
Tot snel allemaal! En nogmaals bedankt voor alle berichtjes!
Liefs Paula
Weekendje strand :)
Hola lieve mensen,
Alweer bijna twee weken ben ik in Guatemala. De tijd vliegt voorbij en ik heb al zo veel mooie dingen gezien en gedaan. Vooral afgelopen weekend heb ik een heerlijk vakantie gevoel gehad. De taalschool organiseert elke week een weekend trip en deze week was dat het strand bij Tilapa. We gingen met drie Nederlandse meiden, (saskia, Eline en ik) en de gids Orlando. Een vriend van Orlando bracht en haalde ons op met zijn pick up truck waar wij drieen achterin de truck mochten zitten. Heel gaaf was dat! Wij begonnen in de bergen hier In Xela met regen en met onze poncho's aan dwars door de prachtige bergen midden in de wolken. Vervolgens werd het klimaat steeds tropischer en na 2 uur zaten we in een bijna 40 graden hitte met tropische planten, palmbomen etc. om ons heen. Heel bizar en heerlijk om dan achter in een truck te zitten. En iedereen zwaait naar je :) Na ongeveer 3,5 uur rijden kwamen we aan bij een rivier waar we verder moesten met bootjes om op het eiland te komen waar we gingen verblijven. Het eiland heeft 1 hotel en dat is ook gelijkhet enige restaurant. Verder woont er wat lokale bevolking en waren er wat toeristen. Amerikaanse en natuurlijk ook andere Nederlanders, want die zijn altijd overal! 100 meter van het hotel lag het strand met zwart zand en een prachtige oceaan met redeljke golven en een erg sterke stroming. Maar heerlijk!! We hebben het hele weekend gezwommen, in hangmatten gelegen en zo lekker gerelaxt. S'avonds was het zwemmen het lekkerst, omdat het dan niet zo warm was en zo mooi tjdens de ondergaade zon, zie de foto's! Ik heb echt genoten! En dan later een hemel vol met sterren en verder alleen de golven die licht geven, bijna hypnotiserend.
Ik ben er achter gekomen dat ze in Guatemala ook overal ketshup bij eten, dus ik ben hier goed op mijn plek :) Ketshup en picante saus staan standaard bij het ontbijt, lunch en avondeten. Het eten in het hotel was veel van hetzelfde, in de ochtend frigoles (zwarte bonen), aardappels en ei en voor lunch keuze uit hetzelfde of vis in plaats van frigoles en ei. De vis was wel heel vers, gelijk uit de zee en erg lekker!
Even terug naar het heerlijke strand, wat een vakantie gevoel kreeg ik daar, ik moest steeds terug denken aan onze vakantie Anne joke, dat was ook zo heerlijk! Zaterdag nacht was alleen wel even een enge nacht, ik lag met Saskia op een kamer en het was rond 00.00 uur en we lagen nog even te kletsen toen we ineens een raar geluid hoorde, we deden het licht aan en vlak boven mij op de muur zat een schorpioen!! AAAH. Die beesten zijn heel gevaarlijk, dus ik sprong gelijk uit mijn bed en bengelijk Orlandogaan halen. Hij heeft de schorpioen doodgeslagen met een slipper. Maargoed je kunt wel begrijpen dat ik de rest van de nacht niet meer durfde te slapen...haha. Zondagochtend zijn we om 6uur opgestaan voor een boottocht door de mangrove. Heel mooi! Zie ook weer de foto's hiervoor. Onze gids vertelde gister vlak voordat we weer terug gingen dat de kinderen van de eigenaar van het hotel elke dag moeten meewerken van 6 tot 18.00 en als ze dat niet doen ze geen eten krijgen. Ik vond dit erg triest om te horen en kon daardoor het laatste uur bij het hotel niet meer echt genieten omdat ik die jonge kinderen zag slepen met zware spullen terwijl hun vader op zijn luie reetzijn geld zat de tellen en orders zat uit te delen...
De rit terug naar Xela was ook weer erg avontuurlijk, want de truck hield er halverwege mee op en gelukkig waren we net voor een benzine station, zodat wehet probleem wat geloof ik bestond uit een overhitte motor en geen bezine op konden lossen.
Tot nutoe heb ik nogvrij weinig gedaan voor mijn studie, ik merk dat ik het lastig vind om te beginnen, omdat er hier zo veel te beleven is. Ik was ook ziek afgelopen donderdag, migraine. De spaanse lessen zijn best zwaar en ik wil dan heel graag in de middag aan de slag met mijn studie, maar tot nu toe is het nog niet gelukt. En dan maak ik me er wel heel druk over en krijg ik migraine. En waarschijnlijk ook door alle veranderingen, die hebben ook invloed op migraine. Heel vervelend, maar gelukkig was het maar 1 dag. Mijn huisgenootje had parasieten en ik was even bang dat ik dat ook had. Het blijkt dat bijna iedereen last krijgt van parasieten de eerste weken... Maar gelukkig kan je er pillen voor krijgen en is het naar een paar dagen over.
Afgelopen woensdag ben ik ook voor het eerst uitgeweest naar de club La Paranda. Ze geven eerst salsales en daarna kan je vrij dansen en wordt de muziek ook afgewisseld met Top 40, R&B etc. Dus een beetje een mix van Maria en Havana in Utrecht
Afgelopen dinsdag ben ik voor het eerst meegeweest naar Caras Alegres waar ik mijn onderzoek ga doen. Ze vieren 1 dag Carneval en dat was afgelopen dinsdag. De kinderen vullen eieren met confetti en gooien dat dan kapot op elkaars hoofd. 1 groot feest dus. Dat gebeurde dus ook in de middag bij Caras Alegres. Mijn haar zat vol met confetti..haha.
A.s. woendag ga ik met Judith mijn begeleider van Caras Alegres kijken hoe ik mijn onderzoek kan gaan uitvoeren. Ik hoop dat ik dan een beetje een start kan maken. Deze week heb ik nog dinsdag en vrijdag spaanse les en daarna moet ik even kijken hoeveel tijd ik nog over heb om nog wat lessen te volgen. Eerst maar even een start maken met mijn afstuderen! Ik ben nu lekker ontspannen, dus nu moet het wel lukken.
Dat was het volgensmij wel voor nu, ik ben vast nog een hoop vergeten, maar dat komt de volgende keer weer. Foto´s erop zetten gaat heel langzaam, maar ik hoop dat er vandaag al weer wat op kan zetten.
Hasta pronto!
Beso Paula
Guatemala: muy impresionante!
Hola mi amigas y mi familia
Wat een ervaring om hier in Guatemala te zijn. Pas vier dagen in Xela en ik heb al zo veel gezien en dat wil ik graag met jullie delen!
Woensdagavond had ik gedacht mee te gaan naar een salsafeestje, maar ik was zo moe van de reis dat ik uiteindelijk om 21.30 uur ging slapen. Donderdagochtend om 08uur had ik mijn eerste taalles. Op de benedenverdieping van het complex waar ik woon zit de taalschool (ons appartement is op de 1e verdieping), dus dat is heerlijk dichtbij. Ik krijg één op één les van een hele aardige Guatemalteekse vrouw van 08.00 tot 13.00 uur elke ochtend. De eerste ochtend was gelijk erg zwaar omdat ik hoofdpijn had en veel last van de jetlag denk ik. Ondanks dat wist ik nog redelijk wat Spaanse zinnen en woorden te produceren.
In de middag ben ik met Saskia, mijn huisgenoot de stad ingegaan en heeft ze mij rondgeleid langs de winkeltjes en marktjes. Heel mooi om te zien, zoveel mensen aan de kant van de weg die van alles verkopen, maar vooral heel veel groente en fruit en dan zo veel kleuren, prachtig. Vervolgens zijn we naar een grote supermarkt gegaan waar we rij voor rij alles hebben bekeken, dat duurde dus wel even
Donderdagavond hadden we valentijnsviering van de taalschool. Er worden elke dag activiteiten georganiseerd door de taalschool en zo lang ik nog les heb kan ik dus ook deelnemen aan de activiteiten. In de ochtend hadden we al loodjes getrokken en moesten we voor iemand een cadeautje kopen. Ik had een Guatemalteekse man getrokken, genaamd Sergio die ik niet kende. Tja wat koop je dan. Toevallig kwamen Saskia en ik in een winkel waar de broer van Sergio werkte en die gaf de tip dat alcohol altijd goed is, dus hebben we dat maar gedaan. Zelf kreeg ik ook een cadeau, van de eigenaar van de taalschool. Chocola waar ik chocolademelk mee kan maken en een klein kookboekje met toetjes (in het Spaans natuurlijk, kan ik goed oefenen
Vrijdag begin ik weer vroeg met taalles, wat al een stuk beter ging dan de dag ervoor. In de middag heb ik mijn koffer uitgepakt, had ik eerder nog geen tijd voor gehad en verder een beetje gerelaxt. In de avond was er bachata les bij de taalschool, waar ik ook naartoe ben gegaan (ik kon het natuurlijk al heel goed
Vanochtend (zaterdag) ben ik met Saskia en nog een ander Nederlands meisje Eline naar een dorpje geweest genaamd Momestenango. Dit was ook een georganiseerde activiteit vanuit de taalschool. We werden opgehaald door een Guatemalteekse vrouw met een kindje van 9 maanden op haar rug die ons vervolgens met de bus bracht naar haar huis en haar familie waar we een kijkje mochten nemen. De bussen die ze hier gebruiken zijn oude Amerikaanse schoolbussen die ze hier dan helemaal hebben geverfd met prachtige kleuren. De wegen zijn niet geweldige en ze rijden best hard dus het was een hobbelige rit, maar met prachtig uitzicht over de bergen en valleien. Overal stappen mensen in, er zijn geen haltes dus iedereen kan gewoon in en uitstappen waar ze willen. Ook wij stapten ergens in de midle of no were uit en toen bleek daar verscholen in de bossen het huis van de familie te staan (zie foto's). De huisjes die wij kennen uit de middeleeuwen en wat je in Nederland kan bezoeken in museums is hier nog de realiteit. De familie bestaat uit een man en vrouw en 7 kinderen, waarvan de jongste dus 9 maanden en de oudste (die er niet was) 23 jaar. De familie heeft zijn eigen weverij waar we een kijkje mochten nemen en waar ze ons het hele proces van het weven hebben laten zien. Echt heel bijzonder! Zelf mochten we ook proberen een stukje te weven, best lastig en ze doen het echt super snel. De kinderen werken allemaal mee in de weverij en gaan doordeweeks wel een halve dag naar school en werken een halve dag voor hun ouders. In het weekend werken ze het hele weekend mee. Wel triest om te zien dat al die kinderen gewoon meewerken en niet lekker buiten kunnen spelen. Helaas is dat daar de realiteit. Het was heel bijzonder om te gast te zijn bij een typisch Guatelmalteekse familie en we werden ook heel warm ontvangen. Er werd eten voor ons gemaakt en we hebben de typische Guatemalteekse kleding gepast. Zie de foto's!
Ik heb nog een prachtige sjaal gekocht die daar geweven is, ze hadden zulke mooie dingen
De zoon van 20 jaar heeft ons daarna nog het dorp laten zien wat ook weer heel indrukwekkend was. Los riscos is een prachtig natuurverschijnsel (zie foto's)
Er komen in dat dorp niet veel toeristen, dus we werden veel aangekeken en jongentjes liepen giechelend achter ons aan. Heel grappig en gek om mee te maken.
Nu net weer terug in het huis, alleen het internet werkt niet dus ik heb alvast het verhaal getypt. Ik hoop dat ik snel internet heb zodat ik het verhaal kan plaatsen en ook de foto's op mijn blog kan zetten!
Morgen ga ik maar eens een planning maken voor alle studieopdrachten die ik hier ga doen. Op dit geniet ik nog van een heerlijk vakantie gevoel.
Hasta pronto!
Un beso Paula
P.s Sorry voor het misschien beetje te lange verhaal, maar vind het moeilijk om het kort te houden..haha.
Ik ben er!
Hola!!
Even een kort berichtje om jullie te laten weten dat ik eindelijk ben aangekomen in Xela! Het was een hele lang reis en erg vermoeiend, maar ik ben er! En het is lekker weer :)
Ik kwam gister om 22uur Guatemalteekse tijd aan in de hoofdstad van Guatemala en gelukkig stond er al iemand klaar van het hotel om mij op te halen. Een aardige meneer waarbij ik gelijk mijn Spaans in praktijk moest brengen. Om 00.00 uur ging ik slapen, het was toen dus al 7 uur in de ochtend in Nederland. Ik was dus al 26 uur wakker...pfff. Wel wat geslapen in het vliegtuig, maar niet erg veel. Ik was dus erggg moe. Vanochtend guatemalteekse tijd om 09.30 vertrokken uit het hotel (ze waren me vergeten wakker te maken) dus ik had maar 10 minuten. Daardoor nog bijna de bus gemist naar Xela. Maar gelukkkig was ik nog net optijd. Samen in de bus gezeten met een belgische jongen en zijn zoontje van 4 jaar (van zijn guatemalteekse vrouw). Dus gezellig gekletst tussen alle verschrikkelijke haarspeldbochten door. Anne Joke dat was echt niks voor jou...haha. In xela werd ik opgehaald door Judith, de nederlandse vrouw van Caras Alegres die mij hier gaat begeleiden en door haar vriend en zoontje ook van 4 jaar. Heel leuk jochie. Ze hebben mij naar de taalschool gebracht waar boven het studentenhuis zit waar ik ga wonen.
Nu dus net aangekomen in het studentenhuis en gelijk verwelkomt door een nederlandse meisje en 2 amerikaanse meiden die hier ook wonen. Het is een heel gezellig huis met een grote gezamelijke woonkamer, keuken, mooie schone badkamer en mijn kamer is de grootste van allemaal met een 2persoonbed en een inloop kast waar ik mijn kleiding kwijt kan. Super handig!
Nu ga ik even lekker douchen en een dutje doen, want ik ben nog steeds erg moe. Vanavond waarschijnlijk al gelijk mee met de meiden uit het huisnaar een salsa les en feestje! :) Kortom ik ga mij hier wel vermaken denk ik!
Adios, kus Paula
P.s. Guatemala is een prachtig land, zo mijn eerste indruk